
Door Roald Lapperre
Bijna twee decennia lang een vertrouwd gezicht in de Koninkrijksrelaties. Van en voor Saba. Op het eiland, in Nederland en in de Caribische regio. Een stabiele kracht en toegewijd bestuurder. Zo ken ik Jonathan Johnson, sinds 2008 gezaghebber van Saba.
Achttien jaar is niet zo maar een periode uit een loopbaan, maar een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van een gemeenschap. In die jaren veranderde de wereld, veranderde het Koninkrijk, en veranderde ook Saba. Maar één constante factor was altijd aanwezig: een gezaghebber die het eiland en zijn mensen op sleeptouw nam.
Als gezaghebber ben je het bestuurlijk gezicht van het eiland. Maar wie op Saba woont, weet dat het uiteindelijk vooral draait om mensen en verbinding. Om aanwezig zijn en luisteren. Om zichtbaar zijn op momenten van vreugde én op momenten van verdriet. En juist daarin heeft Jonathan verschil gemaakt, door gezag te combineren met toegankelijkheid. Of het nu koningin Beatrix of koning Willem-Alexander was, de vier Nederlandse minister-presidenten die hij meemaakte of de negen bewindspersonen van Koninkrijksrelaties, Jonathan ontving ze met respect, maar zonder ontzag.
Met ontspanning leidde hij ze rond, zelf rustig achter het stuur over de bochtige wegen. En stuk voor stuk vielen ze voor het eiland. The Unspoiled Queen had al die tijd een gezaghebber die er voor zorgde dat de uitdagingen van het eiland werden gevoeld in Den Haag. In die achttien jaar kwam er veel langs: een staatkundige herinrichting, orkanen en tropische stormen, Covid-19. Ze maakten Saba uiteindelijk sterker. Door de veerkracht van het eiland, zijn inwoners én zijn gezaghebber.
Wat velen zich net als ik zullen blijven herinneren zijn niet alleen de officiële ontvangsten en presentaties, maar juist de kleine momenten: de informele gesprekken, de reflectie, de verhalen over het eiland en de Koninkrijksrelaties. Hoe een bezoek aan het openluchtmuseum in Arnhem hem leerde Europese Nederlanders beter te begrijpen. De wijze waarop hij tijdens een VN-conferentie in Antigua als vertegenwoordiger van een klein eiland op zoek ging naar lessen van andere eilanden, maar ook hoe hij kan spelen met zijn Caribische accent. De mooiste gesprekken hadden we op weg naar boven. Naar het hoogste punt van het Koninkrijk: Mt. Scenery. Altijd in de mist, maar met de afspraak dat we net zo lang samen omhoog blijven lopen totdat we een keer vrij uitzicht hebben en de zon er schijnt. Wat mij betreft mag dat nog even duren.
Beste Jonathan, je laat een eiland achter dat trots mag zijn op zijn ontwikkeling en vertrouwen mag hebben in de toekomst. Je bijdrage daaraan mag je koesteren. Net zoals ik met heel veel collega’s in Den Haag de samenwerking met jou en de collega’s op Saba blijf koesteren.
Remis velisque!
Roald Lapperre was van 2022 tot 2025 directeur-generaal Koninkrijksrelaties bij het ministerie van BZK. Thans is hij secretaris-generaal bij het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur.
