Door Tim Muller
Het is iets over 06.00 in Windwardside en ik blaas voor de zesde keer op de conch shell. Ik zie de lichten van zijn auto de berg afkomen, de D1. De auto waarin zoveel delegatieleden zijn rondgereden over het eiland. Later kom ik hem en de twee honden tegen tijdens de ochtendwandeling in de Hell’s Gate gut. ‘Good morning’.
Nou ja, wandeling… lopen op Saba, met haar steile berghellingen, is eigenlijk een echte workout. Dat doet hij natuurlijk bewust om in vorm te blijven. Want veel bezoekers, Kamerleden, bewindspersonen, ambtenaren en commissieleden zijn met hem, de Mt. Scenery op geweest. Naar het hoogste punt van het Koninkrijk, namelijk 877m. Ooit startte hij deze mooie traditie. Mensen opwachten bij de trap van de Winairvlucht die landt op de kortste commerciële landingsbaan ter wereld. En hen daarna met een korte eilandtour via het bankje bij Hell’s Gate en het pleintje met onder andere Bizzy B Bakery in Windwardside, via de waterfabriek en het uitzicht op de scholen te St. John’s … naar het mooie gemeentehuis in de hoofdplaats The Bottom. Ondertussen veel verhalen vertellend over het eiland en bezoekers meenemen in wat Sabanen drijft. Waar ze trots op zijn en welke wensen er leven.
Dank, Jonathan, voor het ambassadeurschap.
Met een bevolking van ongeveer 2.000 mensen worden leden van de eilandsraad, van het bestuurscollege en de gezaghebber dagelijks bevraagd door de inwoners. Ook als ze niet aan de knoppen zitten omdat verschillende onderwerpen op het bordje van de nationale overheid liggen en niet bij hen, van het openbaar lichaam. Hij luistert, vraagt door, denkt mee en legt bruggen tussen Saba en het Europees Nederlandse deel van het Koninkrijk. De vertaling van praktische problemen naar oplossingen via ambtelijke molens. Rustig bouwt hij met raadsleden, collegeleden, bewindspersonen en ambtenaren aan de verdere ontwikkeling van het eiland.
Essentieel, zo een bruggenbouwer.
Maar soms moet er uit een ander vaatje worden getapt. Bijvoorbeeld rond de orkanen Irma en Maria en tijdens de Coronapandemie. Dan staat er een leider die het voortouw neemt. Een commander in chief die weloverwogen beslissingen neemt en veel communiceert. De WhatsApp spraakberichten naar het hele eiland en daarbuiten tijdens en na de orkanen staan velen nog bij. Op een afgelegen klein eiland ben je al snel op jezelf aangewezen als het echt spannend is. En moet je doen wat nodig is om de bevolking veilig te houden.
Dan is een leider met crisismanagementervaring broodnodig.
Terug naar een willekeurige straat op Saba. Daar hoor ik ‘lieutenant governor’, dit is zeer waarschijnlijk een oudere Sabaan. Maar ook is te horen ‘meneer Jonathan’. Dat is waarschijnlijk een jong persoon die hem als meester voor de klas heeft gehad of als directeur van de school. Zijn telefoon is hierdoor bijna 24/7 actief. Mensen zoeken hem op, willen advies, willen iets. Inderdaad, net als in Europees Nederland ben je burgemeester, maar vooral ook burgervader. Er simpelweg zijn en mensen naar de juiste richting begeleiden. Goed luisteren, dat kan niet iedereen.
Maar hij…. Jonathan… hij kan dat wel.
De volgende dag om 05.30 zijn er al veel mannen bij elkaar om samen een huis te bouwen. De cementmolens gaan aan en Jonathan is one of the guys die meehelpt. Volgende week draagt hij de burgemeestersketting weer tijdens een inburgeringsceremonie. En daarna komt er vast een moment dat hij aan de slag gaat met twee belangrijke zaken in zijn portefeuille: openbare orde en veiligheid en burgerzaken.
Maar voor nu is hij one of the guys.
‘Saba you rise from the ocean. With mountains and hillsides so steep’. De eerste regels van het Sabaanse volkslied, gezongen op de eerste vrijdag van december. Het is Saba Day!
Vrolijke gezichten, iedereen netjes gekleed. Hij is druk in de weer met genodigden. Fijn om weer met de mede-gezaghebbers van Sint Eustatius en Bonaire bij te praten. Dit keer gaat zijn Saba Day boodschap over weerbaarheid en samenwerken aan de toekomst van het eiland, elkaar helpen. De maypole dance uitgevoerd door kinderen, het wahoo fishing tournament de volgende dag in de haven en nog veel meer… ik zie hem genieten. In zijn rol als gezaghebber, als Sabaanse man die zijn gemeenschap diende, als privé persoon.
Dank Jonathan voor de gevoelige hand waarmee je Saba al die 18 jaren hebt geleid. Je gaat ongetwijfeld een mooi nieuw avontuur tegemoet. Heel veel plezier en geluk voor jou en je gezin.
Tim Muller is directeur Rijksdienst Caribisch Nederland en was van 2015 tot 2022 eilandsecretaris te Saba.