Voor de koninkrijksrelaties was het een gitzwarte week. Met als dieptepunt de ontdekking dat Caribische Nederlanders ook als zij “urgent vermist” zijn van staatswege een tweederangsbehandeling krijgen; daarover straks meer. De rechtse fracties in de Tweede Kamer beginnend bij het CDA hebben deze week geen kans onbenut gelaten om Bonairiaanse, Statiaanse en Sabaanse landgenoten te laten voelen dat het zijn van volksvertegenwoordiger een grens heeft, te weten de Noordzeekust. Nationaal ombudsman Reinier van Zutphen vatte het donderdag raak samen in zijn jaarverslag: wat Den Haag op de eilanden laat gebeuren, zou in Europees Nederland ondenkbaar zijn.
Dat in Europees Nederland vanwege gezondheidsrisico’s verboden producten in de bijzondere gemeenten volop in de winkelschappen liggen (rapport EBA), kan een Kamermeerderheid niet boeien. Dat daar (Algemene Rekenkamer) niet zoals in het koude deel van het land noodvoorraden zijn? Niet zeuren! Dat de gezondheidsrisico’s door klimaatverandering er aanzienlijk ernstiger zijn (Gezondheidsraad), is voor de meeste Haagse politici evenmin iets om wakker van te liggen. En als een onafhankelijke rechter oordeelt dat de Staat Bonairianen discrimineert (Klimaatzaak Greenpeace), wordt hoger beroep aangetekend.
Voor de coalitie van de onbarmhartige partijen VVD, PVV, JA21, Forum voor Democratie, Groep Markuszower, BoerBurgerBeweging en uiteraard het Lid Mona Keijzer geldt kennelijk “eigen (Hollands) volk eerst”. Ze hebben als het om Caribisch volk gaat lak aan de bij hun beëdiging gedane belofte de grondwet inclusief artikel 1 te eerbiedigen. Hun asociale stemgedrag maakt van ‘gelijkwaardig’ het meest misbruikte woord van 2026. Of, om een bekende Bonairiaanse politica die al jaren onvermoeibaar strijdt tegen de achterstelling van BES-burgers, te citeren: “Het interesseert ze geen hol”. En dat is eigenlijk nog te diplomatiek uitgedrukt.
Een tip van een lezer (masha danki daarvoor) bracht Kadushi op het spoor van het zoveelste bewijs dat Den Haag ondanks het heilig verklaarde comply or explain-principe vlijtig werkt aan het verder vergroten van de ongelijkheid tussen beide landsdelen. Uitgerekend op het moment dat op Saba triest genoeg de zoektocht naar de bij het wandelen vermist geraakte Defensiemedewerker Erik Matthijsen – de massieve inzet van velen ten spijt – na acht dagen bij gebrek aan resultaat is beëindigd, is er een wet in de maak die de kans op succes bij “urgente persoonsvermissingen” aanzienlijk vergroot.
De ‘Wet urgente persoonsvermissingen’ regelt dat opsporingsdiensten voortaan sneller toegang kunnen krijgen tot de gegevens van de mobiele telefoon van een vermiste zoals locatiegegevens. Het ministerie van Justitie en Veiligheid noemt dat een “belangrijke bijdrage aan het vaststellen van de feitelijke verblijfplaats van de urgent vermiste persoon.” U voelt hem vast al aankomen: deze levensreddend bedoelde bevoegdheid gaat alleen op als de vermiste zich in het Europese deel van het land bevindt. Want vooralsnog wordt de wet niet van toepassing op Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
Uit de memorie van toelichting blijkt dat het ministerie eerst nog met “Caribisch Nederland” (waarmee vermoedelijk de drie eilandbesturen wordt bedoeld) in gesprek wil of dat en onder welke voorwaarden mogelijk is. Het horen van de eilanden is natuurlijk prima, maar lijkt hier vooral voort te komen uit Haagse luiheid om het in één keer in het gehele land goed te regelen. Het wetsvoorstel is eerder deze maand door het ministerie in internetconsultatie gegeven. Bij de reacties is er ook eentje van een Bonairiaan die het vooralsnog uitsluiten van de bijzondere gemeenten “institutioneel racistisch” noemt. Ook u bent van harte uitgenodigd om via DEZE LINK uw reactie achter te laten.
Gelukkig was er ook nog een stralend lichtpuntje dat de hoop bracht die doet leven dat het misschien ooit nog eens goed komt met de koninkrijksrelaties: de oprichting van een Caribisch Kenniscentrum, waar alle nu nog versnipperde kennis over de koninkrijksrelaties onder één dak worden gebracht. Een zeer welkom initiatief van bijzonder hoogleraar Koninkrijksrelaties Wouter Veenendaal dat mede mogelijk wordt gemaakt door de Universiteit Leiden met de Haagse Hogeschool als samenwerkingspartner. Nu maar hopen dat bewindspersonen, rijksambtenaren en Kamerleden de weg ernaartoe weten te vinden.
