In de zondagse estafette-rubriek ‘Bericht uit…’ belichten columnisten uit de Caribische delen van het Koninkrijk bij toerbeurt de kanten van hun eiland waarvan zij vinden dat die de aandacht van alle koninkrijksburgers verdienen. Vandaag komt het bericht uit Sint Maarten.
Winair verdient steun, geen steniging
Door Terrance Rey
Terwijl ik deze column schrijf op Moederdag, wil ik eerst alle moeders in het Koninkrijk en daarbuiten een gezegende dag toewensen. Moeders zijn vaak de stille krachten die gezinnen, gemeenschappen en samenlevingen overeind houden wanneer tijden moeilijk worden. Misschien is dat vandaag ook precies de les die wij als samenleving moeten onthouden wanneer wij kijken naar onze nationale luchtvaartmaatschappij: niet afbreken wanneer het moeilijk gaat, maar ondersteunen wanneer dat het hardst nodig is.
De afgelopen maanden kreeg Winair zware kritiek te verwerken. Vluchten werden vertraagd of geannuleerd, passagiers klaagden over bagageproblemen en vooral de verbinding tussen Sint Maarten en Saint-Barthélemy stond onder grote druk. CEO Hans van de Velde gaf in interviews openlijk toe dat de maatschappij met ernstige operationele uitdagingen kampte, waaronder onverwacht onderhoudswerk en zware vertragingen op Princess Juliana International Airport.
Wat velen echter lijken te vergeten, is dat luchtvaart geen gewone business is. Het is een van de zwaarst gereguleerde sectoren ter wereld, waar veiligheid altijd boven winst moet staan. Zeker in onze regio, waar korte start en landingsbanen, grillige weersomstandigheden en complexe logistiek dagelijkse realiteit zijn. Saint-Barthélemy behoort niet voor niets tot de meest uitdagende luchthavens ter wereld.
In april bereikte Winair wellicht haar dieptepunt toen alle vijf Twin Otter-toestellen tijdelijk buiten dienst waren. Tegelijkertijd vertrokken ervaren technici naar beter betaalde jobs elders. Dat is geen lokaal probleem, maar een universeel probleem. Er is momenteel internationaal een enorme vraag naar ervaren Twin Otter-mechaniekers en piloten. Wie denkt dat Winair eenvoudig “meer personeel moet zoeken” begrijpt de huidige mondiale luchtvaartmarkt niet.
Wanneer een bedrijf onder druk staat, is kritiek gemakkelijk. Op sociale media is iedereen plots luchtvaartdeskundige, financieel expert en operationeel manager tegelijk. Maar de realiteit is weerbarstiger. Brandstofprijzen blijven hoog. Verzekeringspremies voor luchtvaartmaatschappijen zijn fors gestegen. Salarissen van piloten en technici stijgen door schaarste op de internationale arbeidsmarkt. Luchthavenheffingen en belastingen blijven toenemen. En ondertussen verwacht de reiziger maximale service tegen minimale prijzen. Dat is economisch simpelweg niet houdbaar.
We hebben recent gezien hoe andere regionale luchtvaartmaatschappijen langzaam bezweken onder die druk. Air Antilles werd in april 2026 geliquideerd na jaren van financiële problemen. Elders zagen we maatschappijen abrupt routes schrappen of operaties stilleggen. Ook budgetmaatschappijen wereldwijd staan onder zware druk. De vraag die wij ons daarom moeten stellen is niet: “Waarom zijn tickets duurder geworden?”
De echte vraag is: “Willen wij überhaupt nog een nationale luchtvaartmaatschappij behouden?” Want voor de Bovenwindse Eilanden is Winair geen luxe. Winair is een levensader. Voor Sint Maarten, Saba en Sint Eustatius vormt Winair een essentieel onderdeel van onze mobiliteit, economie, gezondheidszorg en regionale connectiviteit. Studenten, patiënten, ondernemers, ambtenaren, toeristen en families zijn afhankelijk van deze verbindingen.
Al meer dan 26 jaar bestuderen Nederlandse beleidsmakers mogelijke subsidiesystemen voor interinsulair luchtverkeer binnen het Caribisch deel van het Koninkrijk. Tot vandaag is er nog steeds geen structurele oplossing. Zelfs het concept van een zogenaamde Public Service Obligation bleek financieel moeilijk verdedigbaar. Dus wat moet Winair doen? Het antwoord is eigenlijk eenvoudig.
Winair moet blijven doen wat het al meer dan zestig jaar probeert te doen: veilige en kwalitatieve dienstverlening aanbieden tegen prijzen die het voortbestaan van de maatschappij mogelijk maken. Geen populisme. Geen kunstmatig lage tarieven die de onderneming langzaam richting faillissement duwen. Maar realistische prijzen die rekening houden met de economische realiteit van vandaag. Want zonder financiële duurzaamheid bestaat er uiteindelijk helemaal geen luchtverbinding meer.
Dat betekent niet dat kritiek onmogelijk moet zijn. Uiteraard mag en moet dienstverlening verbeteren waar nodig. Transparantie blijft belangrijk. Maar kritiek zonder begrip voor de economische en operationele realiteit helpt niemand vooruit.
In moeilijke tijden toont een samenleving haar ware karakter. Breken wij onze eigen instellingen af? Of helpen wij ze overeind te houden?
Winair verdient vandaag geen steniging. Winair verdient onze steun, ons begrip, onze waardering en misschien zelfs onze gebeden. Want wanneer de dag ooit komt dat Winair zou verdwijnen, zullen velen pas beseffen hoe belangrijk deze kleine luchtvaartmaatschappij werkelijk was voor onze eilanden en onze toekomst. Laten we hopen dat het nooit zover komt.
En aan alle moeders binnen ons Koninkrijk en daarbuiten: een warme en liefdevolle Moederdag toegewenst. Fijne Moederdag verder.