In de bioscoopfilm WOW! speelt de natuur van de zes eilanden in het Caribische deel van het Koninkrijk de hoofdrol. WOW! is veel meer dan een film. Makers van de film vertellen er in de aanloop naar de première meer over.
Wat je niet ziet, bestaat dat dan wel?
Door Jeffrey de Graaff
Tijdens een research reis naar Aruba, Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius en Sint Maarten voor WOW! Caribbean Nature Uncovered keek ik uit over landschappen waar ik niet op voorbereid was. WOW! wordt een bioscoopfilm over de natuur van de zes Caribische eilanden binnen ons Koninkrijk. Elk eiland verwondert je opnieuw door zijn eigen omgeving, maar ze delen allemaal dezelfde uitdagingen door klimaatverandering. Ik wist wat ik ging aantreffen, maar het verschil tussen weten en zien is groter dan je denkt.
En dat is precies waar wij ons als MN Media op toeleggen. Wij maken het ongeziene gezien. Soms is dat een wereld onder water, soms een verhaal dat normaal geen podium krijgt, soms natuur waar je duizenden keren overheen kijkt zonder het echt te zien. Met WOW! is het alle drie tegelijk.
Ik ben Jeffrey de Graaff, medeoprichter van MN Media. Wij distribueren en produceren films en documentaires. Wij maken films met verdieping die een breed publiek vinden. De Nieuwe Wildernis, over de Oostvaardersplassen. De Wilde Noordzee, over het leven onder en boven het wateroppervlak van de Noordzee. Onder het Maaiveld, over de onzichtbare wereld onder onze voeten. Die films wonnen Gouden Kalveren en trokken honderdduizenden bezoekers naar de bioscoop.
De bezoekersaantallen zijn mooi, en ik ga niet doen alsof ze er niet toe doen. Maar wat mij drijft is het moment daarna. Het gesprek dat ontstaat als mensen iets hebben gezien dat ze niet eerder zagen. Niet omdat je ze vertelt dat het belangrijk is, maar omdat ze het zelf voelen. Verwondering is een krachtiger instrument dan welke boodschap dan ook.
Met WOW! richten we die blik op het Caribische deel van het Koninkrijk. Zes eilanden met een natuurlijke rijkdom die de meeste Nederlanders, en ik vermoed ook veel eilandbewoners, niet kennen in haar volle omvang. Het hoogste punt van het Koninkrijk is niet de Vaalserberg in Zuid-Limburg maar Mount Scenery op Saba. In Nederland hebben we duinbossen, hoogvenen en poldernatuur, op de eilanden regenwoud en woestijnlandschap. Indrukwekkende koraalriffen die stilletjes afsterven terwijl het leven erboven gewoon doorgaat. Mangrovebossen die kusten beschermen zonder dat iemand dat beseft of erover nadenkt. Soorten die nergens anders op aarde voorkomen.
We maken een film die je meeneemt in de schoonheid van wat er is. Spectaculaire beelden, een overweldigende soundtrack, en de verhalen van mensen op de eilanden die elke dag in beweging zijn om die natuur te beschermen en te herstellen. Geen bekendheden die komen vertellen hoe het zit, maar eilandbewoners die het doen. Mensen met hun handen in de aarde, hun voeten in het water, hun hoofd gericht op de toekomst.
Dat is voor mij de kracht van film. Je maakt iets zichtbaar, en dan begint het er vaak een gesprek. Film is een instrument daartoe. Bij De Wilde Noordzee merkten we dat mensen na de film anders naar de zee keken. Niet omdat wij ze dat hadden verteld, maar omdat ze het zelf hadden ervaren. Bij Onder het Maaiveld kregen we reacties van mensen die ineens beseften wat er onder hun tuinen leeft.
De uitdagingen voor het Caribische deel van het Koninkrijk zijn groot. Dat weet iedereen die er woont beter dan ik. Maar het gesprek erover, tussen de eilanden onderling, tussen het Caribische en het Europese deel van het Koninkrijk, kan beter. Onze film kan daar een rol in spelen.
We zijn inmiddels begonnen aan de productie van de film, samen met regisseur Selwyn de Wind en de filmcrew. De researchtrips zijn achter de rug, de verhaallijnen liggen er, de eerste beelden zijn adembenemend. Ik kan niet wachten om te laten zien wat we aan het vastleggen zijn.
Want als je het eenmaal ziet, kan je het niet meer niet zien.