Op Sint Maarten is alweer een politicus veroordeeld wegens corruptie; de gevangenis kan er inmiddels twee voetbalelftallen van op de been brengen. Op Aruba fluisterde een voormalige minpres ‘nos mes por’ in ’s konings oor, terwijl de Rekenkamer haar net had ontmaskerd als grootverzamelaar van ondeugdelijke jaarrekeningen. Op Curaçao wil het op financiële malversaties betrapte kabinet boodschapper Rekenkamer publiekelijk terechtstellen. En op Bonaire loopt het eilandbestuur leeg als een lekke ballon. Om het maar niet te hebben over een gouverneur die een premier van diens troon probeerde te stoten…
Waar moet je in godesnaam beginnen als je wekelijks maar één column mag vullen? Het Caribische deel van het Koninkrijk levert meer dan genoeg inspiratie voor een frequentie waarmee Divi Divi Air tussen de eilanden pendelt.
Benieuwd hoe kort het duurt voordat staatssecretaris Eric van der Burg overstapt op iets veel sterkers dan cola. Neem Bonaire dat zijn status van bijzondere gemeente met een aan fanatisme grenzende inzet waarmaakt. Een titel die bovendien beter op zijn plaats is dan de officiële. Want als het openbaar lichaam iets niet is, is het wel openbaar. Met een Bestuurscollege en eilandsraad die alles wat hunnie niet uitkomt vliegensvlug op de illegale vuilstort bij Lagun dumpen. Het verklaart waarom zij er alles aan doen om pottenkijkers – van Rijksvertegenwoordiger tot de Omgevingsdienst – uit de buurt te houden.
In strijd met de Wet openbaarheid van bestuur BES en het eigen communicatiebeleid is het OLB sinds PDB-leider Clark Abraham in 2023 de macht heeft gekocht zo gesloten als een oester. Het publiek wordt stelselmatig onwetend gehouden van brieven die naar Den Haag worden gestuurd, vooral als het om ingrijpende kwesties betreft die impact hebben op de samenleving. Een beroep doen op de wet is zinloos: Kaduhi’s baas heeft in december 2024 de reiskostenregeling voor eilandsraadsleden opgevraagd, een document dat eigenlijk op de website van de OLB hoort te staan.
Eén druk op de knop en de griffie kan het à la minute uitpoepen, maar in plaats daarvan kunnen Wobbers wachten tot Sint Juttemis. Want het voetvolk mag vooral niet weten dat die regeling voor de dames en heren volksvertegenwoordigers een uiterst lucratief verdienmodel is. Naast vliegen in de businessclass en slapen in vijfsterrenhotels strijken ze een riante daggeldvergoeding op waarmee belastingvrij de zakken worden gevuld. Je kunt er donder op zeggen dat de superbonus een dezer dagen in het geniep wordt verhoogd omdat het leven door de Iran-oorlog rap duurder wordt.
Media worden bestookt met persberichten die geen persberichten zijn, maar bol staan van manipulatieve propaganda. Voor zo ver het niet helemaal gelogen is, zoals het ‘persbericht’ dat het Bestuurscollege deze week onder de valse vlag ‘rectificatie’ uitstuurde. In reactie op de onthulling van de Boneriano dat gedeputeerde Anthony Weber door zijn coalitiegenoten wordt gesaboteerd, wilde de afdeling geen-Communicatie de goegemeente doen geloven dat de gedeputeerden juist heel erg collegiaal samenwerken.
Nog geen etmaal later maakte Weber zijn ontslag bekend. Hoewel verraden door zijn maten van het BC hield hij het bewonderenswaardig netjes door te spreken van een vertrouwensbreuk. In goed Hollands: hij is – en bepaald niet als eerste – genaaid door zijn directe collega Abraham. Die had conform zijn vaste modus operandi achter de rug van Weber om instructie gegeven namens deze de media op de mouw te spelden dat het pais en vree is in het Bestuurscollege.
Dat die leugen snel is doorgeprikt, zal Abraham een biet wezen. Hij ziet de verwezenlijking van zijn droom van Bonaire een autocratie te maken steeds dichterbij komen. En niemand – van werkgeversorganisaties tot vakbonden en alles wat daar tussenin zit – die ook maar een begin van een poging doet een einde aan de al ruim twee jaar durende gijzeling te maken. Alsof heel Bonaire aan het Stockholmsyndroom lijdt. En gelaten wacht op redding uit Den Haag.
