Kadushi kan zich uit zijn vroegste krantenbestaan herinneren dat de rubriek ingezonden brieven erg populair was, maar leed onder de luiheid van lezers: het aanbod van brieven was te gering om de rubriek te vullen. Dus kreeg hij als laatst binnen gekomen leerling-journalist – naast het halen van koffie – de taak de gaten te vullen met verzonnen lezersbrieven. Een geweldige kans om stiekem je toen nog procommunistische overtuiging te ventileren of een artikel van een onsympathieke collega te bekritiseren. Het leukste was een boze reactie te verzinnen op een lezersbrief van een dag eerder die je ook zelf bedacht had. Kadushi moest er met weemoed aan terugdenken toen hij in de brievenbus van DossierKoninkrijksrelaties.nl rondsnuffelde.
Verreweg de meeste berichten – soms wel 10 per dag – komen niet van lezers, maar van webdesigners. Ze hebben kennelijk allemaal hetzelfde online marketingcursusje gevolgd, want er is er niet één die niet begint met complimenten voor de opzet en uitstraling van de site. Om vervolgens aan te bieden voor een zacht prijsje een website te bouwen… Waarom zou je iemand die al een website heeft, proberen een… website aan te smeren? Zoiets als de autoverkoper die je auto bewondert en dan vraagt of je een auto wil kopen…
Een tweede categorie mailers speelt in op je ego: wij kunnen ervoor zorgen dat uw site bovenaan de zoekmachines komt waardoor het bereik verveelvoudigt. Niet nodig hoor, met zo’n 40.000 geregeld terugkerende bezoekers heeft deze site een bereik van 99,9% in de doelgroep. Wist u trouwens dat het aantal unieke bezoekers in de 5 jaar van het bestaan de 2 ton ruim is gepasseerd? De meesten zijn natuurlijk verdwaalde bezoekers die gezocht hebben op de zoekterm ‘relaties’… Die komen dus van een koude kermis thuis.
Ook verkopers van pakketten ‘likes’ melden zich frequent “zodat u uw advertentietarieven kunt verhogen.” Tussen al deze laaielichters door rolt er af en toe ook een echte lezersbrief binnen. Zoals die van mevrouw Curiel die namens alle burgers in het Caribische deel van het Koninkrijk schrijft: “Aan de directie van Dossier Koninkrijksrelaties en columnisten. Wat erg irritatie opwek bij de bevolking van alle Koninkrijk eilanden is dat uw columns schrijvers corruptie lijkt te willen laten door denderen op de eilanden. Namelijk de bevolking van de Koninkrijk eilanden is de corruptie, witwaspraktijken, wapens, drugs op hun eilanden erg zat!
De bevolking van de eilanden ervaren dat hun kinderen en jongeren opgroeien op een eiland waar zij constant vluchten naar Nederland op zoek naar een beter leven wegens de omstandigheden op hun eilanden waarin zij opgroeien. Ook al uw column schrijvers neem ik aan zijn geboren en getogen op de eilanden waar ook zij zagen de ernstige corruptie op de eilanden. Maar vandaag zijn diezelfde communisten schrijvers geworden van deze blad en liefs schrijven hoe alles erg ” bloemig” (floria) is op de eilanden en voor hun bestaat er ” zero” corruptie in de Koninkrijk eilanden. Ook in hun ogen alles het liefs mag “doordenderen” op de alle eilanden voor veertig jaar langer.
Wèl daar denkt America de Staatssecretaris van America Marco Rubio erg anders over dam uw communisten. Sterker nog internationaal wordt de Koninkrijk eilanden gezien als eilanden van drugs, witwaspraktijken, corruptie, wapens. In 2024 was de eilanden niet voor niets uitgenodigd voor gesprekken over corruptie, wapen en witwaspraktijken bestrijden op de eilanden. U als Directeur mag uw columnisten het laan uitsturen en op zoek gaan naar mensen die de echte waarheid zullen schrijven over de ernst van corruptiezaken in het Koninkrijk eilanden en hoe de bevolking het zat is!!
Voor wat mij betreft mag de corruptie flink worden aangepakt in het Koninkrijk eilanden want kinderen en jongeren verdienen om te leven op een eiland waar zij niet constant hoef te vluchten op zoek naar een beter bestaan maar kijken hoe zij het eiland kan ” herbouwen” naar goed toekomst wat heet ” corruptie vrije bestaan”!! Hiervoor verwijs ik u allen naar het internationale verdrag de rechten van kinderen en jongeren. Artikel: 1 – 54. Met warme Caribische groeten.”
Lezer Davidson reageert op het bericht dat de denktank WestWing van het ministerie van Buitenlandse Zaken gaat onderzoeken hoe de stem van Caribische jongeren beter gehoord kan worden: “Prachtig om te lezen dat onderzoek wordt gedaan naar het opzetten van allerlei projecten en programma’s om jongeren van de BES & CAS landen beter te kunnen begeleiden in deze nieuwe wereld. Bij mij rijst dan meteen de vraag: waarom wordt verkeerseducatie hier niet bij betrokken?
Het is immers een feit dat rij-instructeurs, buiten de ouders, als tweede groep professionele begeleiders direct betrokken zijn bij de maatschappelijke en sociale ontwikkelingen van jongeren. Dit is begrijpelijk, want deze groep wil zo snel mogelijk dat zo fel begeerde en belangrijke document zien te bemachtigen.
Waarom dan zoveel geld uitgegeven aan weer een onderzoek, terwijl deze rijschool trajecten veel gemakkelijker en met name bereidwilliger te volgen zijn. Mijn advies is om hierop in te zetten en de rijschool-groep echt serieus te nemen en deze er onomstotelijk bij te betrekken. Laat dit bij de verantwoordelijke bestuursorganen doordringen, omdat een dergelijk traject niet alleen veel geld bespaart maar ook echt resultaten oplevert!
Gelukkig zien we dat Sint Eustatius en Sint Maarten, dankzij de door ons aldaar gegeven workshops, hier al reeds goed mee bezig zijn. Hopelijk zullen de achterblijvers spoedig hun voorbeeld volgen. Want goed en structureel verkeersonderwijs strekt veel verder dan het alleen maar kunnen besturen van een voertuig; het brengt verantwoordelijkheden bij, stimuleert sociale omgangsvormen en demonstreert een duidelijke scheidingslijn tussen wat wel kan (het goede) en niet mag (het foute). Namens DriveRight International en Deep River Devenent, met vriendelijke groeten.”
Voor alle duidelijkheid: deze voorbeelden zijn niet door Kadushi verzonnen.
