In de bioscoopfilm WOW! speelt de natuur van de zes eilanden in het Caribische deel van het Koninkrijk de hoofdrol. WOW! is veel meer dan een film. Mede-initiatiefnemer Bianca Peters vertelt er in de aanloop naar de première meer over.
Een nieuw jaar vol verwondering
Door Bianca Peters
Terwijl ik dit schrijf, ligt de kerst- en jaarwisseling nog maar net achter ons. Dagen die voor velen van ons – hopelijk – iets langzamer mochten gaan. Dagen waarin de agenda even leeg was, de telefoon iets vaker bleef liggen en er ruimte ontstond om simpelweg te zijn. Ik hoop dat jullie die tijd ook hebben gebruikt om naar buiten te gaan. Om met blote voeten over het strand te lopen, een pad in te slaan dat je al kent maar er toch steeds iets anders uitziet, of gewoon even stil te staan en om je heen te kijken. Want wie dat doet, ziet het meteen: wat zijn onze eilanden ongelooflijk bijzonder!
Voor mij blijft het elke keer weer een WOW-moment. De kleuren van de zee die nooit hetzelfde zijn. De vogels die je iedere ochtend begroeten als je naar buiten stapt. Het leven onder water dat zich niets aantrekt van onze agenda’s en plannen. Juist in die momenten –weg van de drukte, midden in de natuur– besef ik weer waarom we doen wat we doen met WOW!. Verwondering is het beginpunt van zorg, van betrokkenheid, van verantwoordelijkheid.
Met dat gevoel stappen we 2026 in. En dat voelt als een jaar waarin veel gaat brengen. Het afgelopen jaar is er achter de schermen keihard gewerkt, soms in stilte, soms met gezonde spanning. En nu is het moment daar om naast de maandelijkse columns en de berichten over WOW! op de socials steeds meer te gaan delen. Een van die stappen zijn onze allereerste WOW-stories: een periodieke online nieuwsbrief waarin we onze partners en ambassadeurs aan het woord laten. Mensen die zich, ieder op hun eigen manier, inzetten voor natuur, cultuur en gemeenschap op onze eilanden.
In WOW-stories delen we ook waar we staan met WOW!, welke vorderingen we maken, en nemen we jullie mee in het proces. Maar we doen meer dan dat. We delen ook leuke, bijzondere en soms verrassende weetjes over de eilanden. Kleine verhalen die laten zien hoe rijk en gelaagd onze leefomgeving is. Verhalen die je misschien doen glimlachen, of die maken dat je denkt: dat wist ik nog niet. Precies dat gevoel willen we oproepen – die nieuwsgierigheid en verbondenheid. Wil je de eerste WOW-stories lezen? Zie de link onderaan deze column.
Een andere mijlpaal waar ik enorm trots op ben: de ruwe edits van alle zes documentaires van WOW! zijn klaar. Zes films, voor de Nederlandse televisie en voor vertoning op de eilanden, waarin verhalen samenkomen van mensen, natuur en de complexe werkelijkheid waarin we leven. Het zijn ruwe edits, dus er wordt nog geslepen en verfijnd, maar de kern staat. En die kern is krachtig. We kijken enorm uit naar de release en zullen daar binnenkort natuurlijk meer over delen. Dit voelt als een belangrijk moment, niet alleen voor WOW!, maar ook voor iedereen die heeft bijgedragen, meegedacht, meegeleefd en hopelijk nog met het WOW!-virus besmet gaat worden ;-).
Wat ik hoop voor 2026? Dat het een jaar wordt waarin we blijven (om)kijken. Echt (om)kijken. Naar de natuur om ons heen, maar ook naar elkaar. Dat we de tijd nemen voor verwondering, juist wanneer het ingewikkeld wordt. Dat we blijven beseffen dat de eilanden geen vanzelfsprekendheid zijn, maar een kostbaar geheel waar zorg en aandacht voor nodig zijn, elke dag opnieuw.
Ik wens jullie allemaal een prachtig, gelukkig en gezond nieuw jaar. Een jaar vol kleine en grote WOW-momenten. Momenten waarop je even stilvalt, omdat wat je ziet, hoort of voelt je raakt. Laten we die momenten koesteren en meenemen, het hele jaar door. Op naar een bijzonder 2026.