In de zondagse estafette-rubriek ‘Bericht uit…’ belichten columnisten uit de Caribische delen van het Koninkrijk bij toerbeurt de kanten van hun eiland waarvan zij vinden dat die de aandacht van alle koninkrijksburgers verdienen. Vandaag komt het bericht uit Sint Maarten.
Dagje vrij van Trump
Door Terrance Rey
Soms denk ik dat ik gewoon beter kan stoppen met het schrijven van sarcastische columns. Niet omdat ik geen humor meer heb, maar omdat ik bang ben dat tijdens een nachtelijke missie van de CIA en de jongens van Delta Force in hun Black Hawk-helikopters géén onderscheid gemaakt wordt tussen een satiricus en een vijand van de staat.
“Wie moet dan Berichten uit Sint Maarten voor je pennen?” vroeg ik aan mijn hoofdredacteur. “En denk je dat Trump mijn columns laat nachecken door Homeland Security vóórdat ik überhaupt een ESTA kan aanvragen?” vroeg ik aan collega-satiricus Kadushi.
“Ik hou me niet in over die idioot,” zuchtte Kadushi, “maar ik ben ook niet van plan de VS te bezoeken.” “Volg je zijn persconferentie?” vroeg Kadushi. “Geraaskal van een zwaar gestoorde,” antwoordde hij zonder aarzelen. “Al lang niet meer!” zei ik. “Ik kan het niet aanzien. Wat een malloot!” Ik moest denken aan stand-up comedian Dave Chappelle, die je eerst de punchline geeft, voordat hij de mop echt vertelt. Dus bij dezen — mijn punchline vandaag: “So he grabbed them by their pussies.”
Gisterochtend werden we wakker met het schokkende nieuws dat de Verenigde Staten Venezuela hadden aangevallen en president Nicolás Maduro en zijn vrouw hadden opgepakt en naar de VS hadden gevlogen om daar terecht te staan op zware aanklachten, waaronder narco-terrorisme.
Ja, met vrouw en al — gepakt, gevlogen, verhoord — alsof het een aflevering van een politieke realityshow was. De Amerikaanse president riep dat de VS Venezuela tijdelijk zou gaan besturen en dat iedereen die dacht dat Cuba en Colombia veilig waren maar beter hun gordels kon vastmaken.
Ondertussen op Sint Maarten was het een comedy of errors. Het platform op het SXM Airport stond vol privéjets — allemaal N-registered — die de avond ervoor waren ingevlogen met de intentie tussen 07:00 en 12:00 die dag weg te vliegen. Maar ineens: geen no-fly voor N-jets. Geen vertrek. En geen plek meer voor de widebody’s van American, Delta, KLM en Air France. Het was een slagveld van aluminium vleugels en boze piloten; een absolute ramp.
Dus ja, ik dacht dat ik ‘vrij’ had omdat Trump een oorlog begon… maar ik heb rete hard gewerkt die dag om vluchten te annuleren, om te boeken, te consulteren, te bellen, en te bekvechten met volwassenen die als kinderen klaagden over hun geannuleerde vluchten.
Diezelfde dag, en dit is geen grap: ik stond oor aan oor aan de telefoon met een van mijn beste bootcaptains. Hij wilde tweemaal geld van gasten vragen voor een last-minute annulering — gewoon omdat de Amerikanen besloten hadden het vliegverkeer in de Cariben te verstoren.
Zijn redenering: als ze wél kunnen betalen voor een extra nacht in hun hotel (Cheval Blanc), dan kunnen ze ook betalen om zíjn boot te herboeken. Want hij stond daar dockside – klaar om te varen – toen ze annuleerden. Uiteindelijk begreep hij het… een beetje. Hij kreeg een wijzigingsvergoeding van $500 in plaats van de volle mep. Ik wist niet dat hij zó koppig kon zijn — maar hey, het was de eerste keer dat we deze situatie hadden.
Terwijl Caribische en Zuid-Amerikaanse leiders de Amerikaanse actie fel veroordeelden (zoals te verwachten), bleef Trump spottend waarschuwen dat Cuba en Colombia “de volgende” zouden zijn.
In Antigua nam de lokale oppositie deze waarschuwing iets té letterlijk. Ze riepen op dat Prime Minister Gaston Browne ook gearresteerd moest worden, omdat hij zogenaamd collaboreerde met Maduro. Premier Browne zelf reageerde hoogstpersoonlijk… via zijn Facebook alter-ego Gassy Dread, natuurlijk — waarbij hij zó flink sarcastisch tekeer ging dat zelfs zijn eigen fans niet wisten of het satire of fake news was.
Stel nou dat Trump echt de daad bij het woord voegt en ook de presidenten van Cuba en Colombia met hun vrouwen laat oppakken? En stel dat Trump later op de dag op bezoek ga bij de “gevangenen”, want waarom niet, zo zit ie wel in mekaar. Ik zie de dames en heren ex-presidenten in de rij staan en als hij voorbijloopt, spugen de vrouwen hem in zijn gezicht. Wat denk je dat ie dan doet? Ja hoor! “He grabs them by their pussies.”
Tot de volgende column — op hoop van satirische gratie en een beetje pardonneer-me-wel.
Deze column is satirisch bedoeld. De gebeurtenissen rond Venezuela en de impact op luchtvaart en politiek zijn gebaseerd op actuele berichtgeving gecombineerd met ironische fictie om humor en reflectie te bieden.