“Ken je mij als een bluffer?” Zo reageerde Bonaires gedeputeerde Clark Abraham op de vraag of hij het dreigement eilandsraadslid Hennyson Thielman (MPB) voor de rechter te slepen, heeft ingeslikt nu die niet bevend van angst is gezwicht voor de ‘sommatie’ zijn uitspraken over de mogelijke belangverstrengeling door de PDB-leider te rectificeren. Het antwoord weten we nu: het ultimatum om te rectificeren, is inmiddels twee weken verstreken en Thielman heeft nog altijd geen dagvaarding ontvangen. Dat vindt hij vast jammer. Zijn advocaat had immers beloofd tijdens een eventueel kort geding heel graag een onthullend boekje open te doen over de duistere zijde van de handel en wandel van de gedeputeerde.
Wie ook een eis tot rectificatie weerstaat, is voorzitter Lidewijde Ongering van het College financieel toezicht. Die had het gewaagd aan de Curaçaose regering te schrijven “begrepen te hebben dat er een onderzoek van het Openbaar Ministerie gaande is tegen de Gaming Control Authority.” Dat weetje zal niemand die heeft geobserveerd hoe de lokale autoriteiten zich uitsloven om de gokmaffia te gerieven, hebben verrast. Dus een onderzoek naar eventuele ongezonde banden met internationale bendes die hun criminele miljardenwinsten via Willemstad witwassen, kan niet verbazen.
Tenzij je Charles Cooper heet en minister van Financiën bent. Zijn verbazing is zelfs “groot”, pende hij in een brief op hoge poten aan het Cft. Hij is “ernstig ontstemd” over het “buitengewoon onzorgvuldig” en “onbevoegd overschrijden van grenzen van de wet” door het doen van een “misplaatste” mededeling die “raakt aan de internationale reputatie en de economische belangen” van Curaçao hetgeen “negatieve gevolgen kan hebben voor toekomstige inkomstenstromen.” Waarmee de bewindsman een gooi doet naar het wereldrecord ‘hoeveel diskwalificaties passen er op één A4-tje?’
Vanwaar toch zo veel woede? Wie door de grote woorden heen leest, ziet dat de pijn er vooral in zit dat het Cft iets heeft opgemerkt “dat wat ons betreft onbevestigd is, althans niet publiekelijk bekend.” Dus dan moet je maar de kaken op elkaar houden, vindt de regeringspartij kennelijk. Misschien niet eens zo onbegrijpelijk, want als dat echt de regel zou zijn, was nooit de halve MFK-top wegens corruptie, fraude, oplichting, verduistering, valsheid in geschrifte, dan wel het vermoorden van een politieke rivaal achter de tralies zijn beland.
Ook Cooper heeft geen vlekkeloos blazoen. Zo waarschuwde de Veiligheidsdienst van Curaçao in 2010 dat hij te veel op zijn kerfstok had om minister te worden, wat hij desondanks toch al heel lang is. Reden daarvoor waren de hand- en spandiensten die hij als gedeputeerde verleende aan schimmige handeltjes van bevriende ‘zakenlieden’ van bedenkelijk allooi. “Het onderzoek heeft feiten en omstandigheden opgeleverd die mogelijke veiligheidsrisico’s met zich meebrengen.” In dat onderzoek dook ook de naam op van MFK-oprichter annex maffiamaatje Gerrit Schotte die na het uitzitten van zijn straf lucratieve ‘klusjes’ van de niet-ministeriabele minister krijgt toegespeeld…
Je zou zeggen: met zo’n verleden zing je wel een toontje lager. Maar zo zit Coopertje niet in elkaar. Die eiste dat het Cft de bewering “ondubbelzinnig” rectificeert en publiekelijk verklaart “buitengewoon onzorgvuldig” te zijn geweest. Dat doet het College uiteraard niet. Ongering heeft de gewraakte opmerking wel ingetrokken, maar uitsluitend om de reden dat de informatie door een niet-officiële bron was ingefluisterd. Van het Cft weten we echter dat het over buitengewoon goed geïnformeerde niet-officiële bronnen beschikt.
Zo’n beetje de helft van de bestuurders en volksvertegenwoordigers van het Caribische deel van het Koninkrijk resideert de komende week in ‘s-Gravenhage. Een recordaantal politici-met-kofferdragers heeft zich aangemeld voor het InterExpo-congres ’15 jaar na 10-10-10’ dat qua sprekers (ruim 40) en toehoorders (zo’n 160) groter is dan ooit. Van alle eilanden is – hoe verrassend! – Bonaire het sterkst (althans, in kwantiteit) vertegenwoordigd: met zijn twintigen.
Kadushi kijkt nu al uit naar het ‘persbericht’ waarmee de Bonairiaanse delegatie na elke reis de thuisblijvers een rad voor ogen probeert te draaien. Uiteraard wordt de belangwekkende missie een belangwekkend succes, want er worden belangwekkende gesprekken gevoerd met belangwekkende gesprekspartners over belangwekkende onderwerpen waarbij belangwekkende resultaten bereikt zullen worden die vooral belangwekkend zijn voor de bevolking. Dus een kniesoor die zeurt over dat tonnetje dat het (belangwekkende) tripje kost.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.