In de zondagse estafette-rubriek ‘Bericht uit…’ belichten columnisten uit de Caribische delen van het Koninkrijk bij toerbeurt de kanten van hun eiland waarvan zij vinden dat die de aandacht van alle koninkrijksburgers verdienen. Vandaag maakt Hazel Durand haar debuut met een bericht uit Saba.
Wat is de toekomst van de Sabaanse jeugd?
Door Hazel Durand
De economie groeit, het ondernemersklimaat verandert, en daarmee rijst een cruciale vraag: hoe bereiden we Sabaanse jongeren beter voor op de arbeidsmarkt van morgen? En hoe worden kinderen met speciale behoeften meegenomen in deze ontwikkeling?
De zichtbare vooruitgang op Saba – nieuwe gebouwen, verbeterde infrastructuur en investeringen vanuit Nederland – straalt optimisme uit. Maar achter deze façade schuilt een minder zichtbare zorg: een mogelijke brain drain en een onderwijssysteem dat volgens critici onder druk staat. Anonieme brieven die op sociale media circuleren, schetsen een zorgwekkend beeld van de onderwijspraktijk op het eiland. Zij roepen een belangrijke vraag op: hoe goed is de volgende generatie voorbereid om het eiland te leiden als de kwaliteit van hun onderwijs ondermijnd wordt door een gebrek aan visie of onvoldoende aansluiting op de lokale realiteit?
Saba investeert in zijn jongeren met de hoop dat zij zullen terugkeren, bijdragen en het eiland internationaal vertegenwoordigen. Maar de praktijk is weerbarstig. Niet alle jongeren vinden na hun studie in het buitenland een passende functie op het eiland, wat hun band met de gemeenschap onder druk zet. Het dwingt ons na te denken over de positie van een jonge Sabaan: iemand die zijn of haar dromen wil verwezenlijken, maar daarbij wordt geconfronteerd met hoge verwachtingen, beperkte kansen en onzekerheid over toekomstperspectief.
Hoewel Saba klein is, zou dat geen beperking mogen zijn voor de toekomstmogelijkheden van jongeren. Het middelbaar onderwijs volgt de CXC-richtlijnen met drie stromen: CCSLC, CVQ en CSEC. Een veeleisend systeem dat veel druk legt op leerlingen én ouders. Jaarlijks worstelen zij met examenvrees én de vraag of vervolgonderwijs op de eilanden of in Nederland wel haalbaar is.
Een groeiende groep binnen het onderwijs vraagt om extra aandacht: leerlingen met speciale behoeften. Net als elders neemt hun aantal ook op Saba toe. Voor deze studenten biedt de huidige inrichting van het onderwijs echter onvoldoende handvatten. Veel van hen zijn niet klaar voor CXC-examens en worden daardoor uitgesloten van academische vervolgroutes. De vraag naar een langetermijnstrategie voor deze groep wordt steeds urgenter.
Volgens betrokken docenten ontbreken in de klas belangrijke ondersteuningsmiddelen zoals gedifferentieerde instructie, individuele begeleiding en een inclusieve benadering. De zorgstructuur is bovendien ontoereikend voor leerlingen met intensieve ondersteuningsbehoeften, waardoor leerkrachten overbelast raken en studenten tussen wal en schip dreigen te vallen. Docenten pleiten voor curriculumhervorming, meer samenwerking tussen scholen, ouders, werkgevers en beleidsmakers en investeringen in inclusief werkgeverschap.
Ook de duale identiteit van Saba – Nederlands én Caribisch – zorgt voor frictie binnen het onderwijs. Hoewel het eiland cultureel en geografisch sterk is geworteld in het Caribisch gebied, sluit het onderwijssysteem niet altijd aan op de regionale realiteit of kansen. Sterkere regionale samenwerkingsverbanden in het beroeps- en hoger onderwijs zouden volgens onderwijsexperts kunnen helpen om deze kloof te overbruggen.
De overstap naar het Nederlandse onderwijssysteem blijft daarnaast een grote uitdaging. Van leerlingen wordt verwacht dat zij tegen het einde van het middelbaar onderwijs het Nederlandse taalniveau B2 bereiken, terwijl velen beginnen op A0. Het vraagt scholen om binnen enkele jaren een onrealistische groei te realiseren, wat leidt tot structurele ongelijkheid en extra druk op zowel docenten als studenten.
Welke carrièremogelijkheden moeten Sabaanse jongeren dan voor ogen houden?
Voor studenten met speciale behoeften zijn de opties nu beperkt. Werkplekken beschikken vaak niet over de benodigde voorzieningen, en werkgevers onderschatten nogal eens de capaciteiten van deze jongeren.
Tegelijkertijd blijft Saba sterk afhankelijk van buitenlandse experts, terwijl de lokale bevolking kansen zoekt om door te groeien. Docenten benadrukken dat kennisoverdracht en mentoring door externe professionals essentieel zijn om lokaal talent te ontwikkelen. “Het systeem is niet ontworpen om te empoweren, maar om te controleren,” zegt een lokale docent. “Tijdelijke managers worden zelden gevraagd om te investeren in de toekomst van het eiland. Ze houden toezicht, vaak zonder verantwoordelijkheid of begrip van de cultuur.”
Toerisme blijft de economische ruggengraat van Saba. De infrastructuurprojecten zijn vooral gericht op het verbeteren van de diensten en het versterken van de toeristische aantrekkingskracht. Het integreren van concrete ontwikkeltrajecten voor jongeren – ook die met speciale behoeften – binnen deze sector zou kunnen zorgen voor duurzame carrièremogelijkheden en lokale groei.
*****
What is the future for Saban youth?
By Hazel Durand
Our economy is growing, our business landscape is changing, how can we better prepare local youth to meet the demands of the labor market? How do special needs children fit in this dynamic?
With the many infrastructural and structural developments underway on Saba, largely supported by Dutch funding, it’s easy to admire the new buildings and visible progress. Yet beneath the surface lies a deeper concern: a community grappling with what could be described as a brain drain. By now, many have read the anonymous letters circulating on social media that expose the challenges within the island’s education system. These accounts raise an important question: how prepared will the next generation be to lead if their educational foundation is being weakened, whether by a lack of vision or, in some cases, by a failure to understand the local context?
A society invests in its youth with the hope that they will one day return to lead or make their mark on the world, bringing pride and recognition to their island or country through their unique talents. But what assurances do we have that our young people will be able to return home and find a place in the community that aligns with their chosen careers? It’s important to reflect on the experience of a young Saban striving to pursue their dreams, while also confronting the realities, challenges, and expectations that come with leaving home to study abroad, if given that opportunity.
Saba’s small size should not limit the future opportunities for its youth. Saba’s current secondary curriculum follows the Caribbean Examinations Council (CXC), with 3 streams: Caribbean Certificate of Secondary Level Competence (CCSLC) curriculum; the Caribbean Vocational Qualification (CVQ) and Caribbean Secondary Education Certificate (CSEC). To say the least, CXC is no walk in the park. A student can be petrified from year one on the expectations of their final exams in year five. Their anxiety together with that of their parents is something experienced yearly together with the uncertainty of their next level in territory education.
One group of students receiving growing attention are those with special needs. This group requires sustained support and a carefully tailored approach to both education and employment opportunities. Like many other places, Saba is experiencing an increase in the number of students with special needs.
As a developing island, this presents an opportunity to better support these students through the implementation of a strong, inclusive curriculum that addresses their long-term development. Many of these students are not prepared to sit CXC exams, which limits their ability to pursue further academic studies abroad. This raises an important question: what is the long-term plan for these students?
According to an educator even if the special needs students make it to the level of writing the CXC exams, the examination council does not specifically accommodate their needs. “It is a matter of educational accommodations, which apart from what EC2 offers is simply not present in the classrooms, such as differentiated instruction, individualized instruction and inclusive attitudes. It’s also a matter of care because for the students with intensive needs, the offer of general education lacks the bandwidth and teachers are overwhelmed, so there is “under-care”,” explained the educator.
Educators say what is needed is curriculum reform which integrates life skills, vocational training, and career exploration from early stages, government and private sector investment in inclusive hiring practices and workplace accommodations and collaboration between educators, employers, families, and policymakers to build sustainable pathways.
As one educator described it, there is an ongoing imbalance in how Saba’s dual identity is reflected within its education system, caught between the Dutch and Caribbean frameworks. Saba as a Dutch Caribbean island is unique having a mix of both Dutch and Caribbean influence. However, this duality is not equally reflected in educational opportunities. Stronger regional partnerships for tertiary and vocational education could maybe help bridge this gap.
Transitioning from the current CXC system to the Dutch education system has proven especially challenging. Students are required to reach a B2 level of Dutch proficiency by year five in order to graduate with a high school diploma, an ambitious expectation. The reality is that students often begin at an A0 level, leaving the school system with the daunting task of elevating their level within a short timeframe. This alone underscores the structural discrepancies and systemic pressures faced by educators and students alike.
So, what kinds of careers should Saban youth be preparing for?
When it pertains special needs students’, the current curriculum limits their options and workplaces lack the tools or infrastructure to support diverse disabilities. Also, employers may misunderstand the capabilities of individuals with special needs.
As Saba continues to be a developing island since 10-10-10, the island has relied on foreign expertise. However, educators see the opportunity for external professionals to mentor local individuals with potential. They advise that the transfer of knowledge and the creation of clear pathways for local advancement are essential for Saba’s sustainable development.
“The answer lies in a deeper truth: the system is not designed for empowerment; it is designed for control. Temporary managers are not asked to invest in the island’s future. They are asked to oversee it, often without accountability or cultural fluency,” says one educator.
Like much of the Caribbean, Saba focuses heavily on tourism. The island’s ongoing infrastructural expansion is centered on improving the quality of services and the island’s overall tourism protectory. The hospitality sector is expected to remain a dominant force on the island for the foreseeable future. Integrating future career opportunities for Saban youth within this sector will help create meaningful pathways for education and local development. Unique opportunities can be developed for students with special needs through well-designed career pathways.