“Zelfs een dwaas lijkt wijs wanneer hij zwijgt”. Is getekend: gevolmachtigde minister Carls Manuel. Het laatste wat je de hoogste afgezant van de Curaçaose regering in de Residentie kunt ontzeggen, is gebrek aan zelfkennis. Zou je bijna gaan denken. Met de kanttekening dat de titel ‘dwaas’ natuurlijk veel te vriendelijk is, afgezet tegen de misdragingen van deze van eigendunk dronken dienaar van het volk. Voordat het voltallige team van deze site door de baas tot drie weken retraite werd gedwongen, is op deze plek gemeld dat het weer hommeles is op het Curaçaohuis: de door hemzelf gerekruteerde medewerkers – inclusief zijn broer, schaduwgevmin The King – hadden zich tegen de gevmin gekeerd wegens losse handjes (richting het zwakke geslacht), lange vingers (qua grijpstuivers), KGB-methodes (personeel wordt continu via camera’s bespied) en rancuneuze inborst, waardoor de helft van de werknemers met PTSS-achtige symptomen thuis zit.
“Politiek heeft helaas ook zwarte kanten”, brulkikkerde Zijne Excellentie in reactie op zijn demasqué. “Net als vier jaar geleden wordt er, bij aanvang van mijn termijn als gevolmachtigd minister, in de pers anoniem geroddeld over het reilen en zeilen in het Curaçaohuis. Ik weet dat hoge bomen veel wind vangen. De anoniem verkondigde roddels en leugens zijn echter schadelijk voor iedereen werkzaam in het Curaçaohuis en voor Curaçao als geheel. Ik blijf me inzetten en zal te zijner tijd eventueel reageren.” Dat van die ‘hoge bomen’ heeft Manuel uiteraard niet zelf uitgevonden. Toen hij onlangs tegenover Tweede Kamerlid Peter van Haasen uithuilde over al die gemene persmuskieten, troostte de vriendelijke PVV’er hem vaderlijk met de natuurwet dat hoge bomen nu eenmaal veel wind vangen.
Intussen volgen de verwikkelingen in het dubbele stadspaleis aan de Haagse Prinsegracht zich in rap tempo op. De nog maar net tot waarnemend directeur omhoog gevallen Ann Groot-Philipps (zij moest de door de Despoot des Huizes weg geterroriseerde directeur Xavier Prens vervangen) is nadat zij het had gewaagd haar meester een door diens onderhorigen opgestelde waslijst van klachten te overhandigen, van haar taken ontheven. Maar niet voordat zij eerst nog even de medewerkers dreigend had toegebeten dat die “een prijs zouden betalen” voor hun klokgelui.
Als waarnemer van de waarnemer is een zekere Martha Semil, naar het schijnt ‘legal advisor’ bij het ministerie van Algemene Zaken naar Den Haag, gezonden. Daar heeft ze haar gezicht nog niet laten zien. Zoals ook van de met gezwinde spoed vanuit Curaçao opgestuurde ‘human resources-expert’ Marla Bernadina – met als missie de dreigende revolte de kop in te drukken – nooit meer iets is vernomen.
Na de breuk met zijn broer heeft Manuel neefje Vladimir David Antonio uit Willemstad laten overkomen. Die is gepromoveerd tot medewerker Registratie en Archief. Opmerkelijk is dat na ondertekening door gouverneur George-Wout van het onderhavige landsbesluit door tussenkomst van Pik himself het salaris van 2.000 euro is opgeplust met een zogeheten revaluatietoeslag van 17%, een tijdelijke huurtoeslag van 800 euro, een reiskostenvergoeding en een premievrije, met tandartszorg aangevulde ziektekostenverzekering. Vladimir David Antonio is al weer maanden niet op kantoor gezien.
Kan dat allemaal zomaar, vraagt u zich misschien af. Het antwoord is even simpel als kort: Ja. Want de functie van gevolmachtigde minister wordt op de eilanden niet heel erg serieus genomen. En dat niet ten onrechte, want in het zeldzame geval dat een Rijksministerraad tot wel een heel kwartier uitloopt, ligt dat niet aan de zwaarte van de agenda, maar aan de waarschijnlijk te heet geschonken koffie. Zeker nu de MFK – het toevluchtsoord voor criminele politici uit de school van maffiamaatje Schotte – de absolute alleenheerschappij heeft, hoeft Manuel zich weinig zorgen te maken over de aandacht die de ambtenarenvakbond inmiddels heeft voor de guinness book of records-waardige lijst van misstanden op Kas di Kórsou.
Wellicht heeft de gevmin eerder iets te vrezen van de Nederlandse belastingdienst. Die kan wel eens interesse tonen voor de illegaal als B&B-villa uitgebate ambtswoning in de chique ambassadewijk op de grens met Scheveningen. Manuel verleende er bed en brood aan o.a. broerlief en schoonzus en een staflid totdat hij ze – na ruzie over de kamerprijs en naar verluidt de gebrekkige schoonmaak – op straat schopte. Volgens zijn voormalige huurders zou hun gastheer de opbrengst (zwart) in eigen zak hebben gestoken…
Dan was er nog staatssecretaris Teun Struycken van Rechtsbescherming die geen enkel respect toont voor de weekendrust van het journaille. Hij stuurde ruim na de start van het vrijdagse happy hour een brief naar de Tweede Kamer waarin hij melding maakt van een “zeer zorgwekkend” cellentekort op Bonaire. Als een van de oorzaken noemde hij de bevolkingsgroei. Alsof die uit de lucht is komen vallen, maar waarmee hij wel het vermoeden bevestigt dat zich onder de massaal toegestroomde Europees-Nederlandse belastingvluchtelingen relatief veel boeven bevinden. De tweede oorzaak die hij noemt is de stijging van geweldsincidenten. Maar dat is eerder gevolg dan oorzaak. De groeiende criminaliteit op het voorheen zo vredige Bonaire kan immers niet los worden gezien van de aanhoudende – door Den Haag in stand gehouden – armoede.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.