Raker had de baas van de Algemene Rekenkamer de staat van Nederland niet kunnen duiden. Hij greep Verantwoordingsdag – ook wel ‘Gehaktdag’ genoemd en dat was het dit jaar meer dan ooit – aan om het land te vergelijken met de Batavia, het VOC-schip dat in 1629 op de klippen liep door toedoen van een niet op zijn taken berekende kapitein. Kon je van de het grootkapitaal gezinde kabinetten Rutte I t/m III nog zeggen dat die welbewust de bijl aan de wortels van sociaalmaatschappelijke verworvenheden zetten, met Wilders aan het staatsroer worden de democratische rechtsstaat ondermijnd en basale voorzieningen in rap tempo gesloopt. Nog een jaar Circus Schoof – God verhoede het – en Nederlanders wacht hetzelfde lot als de bemanning van de Batavia.
Voor de Caribische delen van het Koninkrijk is het daarom misschien maar goed dat het geachte Tweede Kamerlid Aukje de Vries (VVD) deze week heeft besloten het voorstel van rijkswet tot wijziging van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden af te stoffen om het voor Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius en Sint Maarten net zo makkelijk te maken als het nu al is voor Aruba het staatkundige hazenpad te kiezen. Voordat ze met het dolende moederland worden meegesleurd naar de kelder.
Het gaat om een initiatiefwetsvoorstel dat toenmalig Kamerlid André Bosman in januari 2019 heeft ingediend. Kern daarvan: het is voor de bestuurders van de (ei)landen niet langer nodig de bevolking te raadplegen om te besluiten het Koninkrijk vaarwel te zeggen en ook de vereiste tweederde meerderheid in de Staten/Eilandsraden komt te vervallen. Met andere woorden: als Caribische burger ben je voor je toekomst (en paspoort) aan de duivel overgeleverd.
De Raad van State van het Koninkrijk brandde het idee tot onder de rooilijn af. Dat is niet de reden waarom het, ruim zes jaar na de lancering, nog steeds niet is geland. Het wetsvoorstel raakte verweesd doordat zijn geestelijk vader na de verkiezingen van 2021 niet terugkeerde in de Kamer. Het jaar daarop meldde Kamerlid Roelien Kamminga, zoals dat in Haagse jargon heet, de verdediging op zich te nemen. Waarvan niks terecht is gekomen.
Het voorstel leek een stille dood gestorven. Totdat Aukje de Vries afgelopen donderdag Kamervoorzitter Martin Bosma een kattenbelletje stuurde dat zij zich over Bosmans nalatenschap zal ontfermen. “Zij wil de komende tijd met het voorstel aan de slag gaan en de verwachting is dat er na het zomerreces vervolgstappen genomen zullen worden”, laat haar woordvoerder weten. Sommige politieke kringen op de eilanden zullen er reikhalzend naar uitkijken.
Het was trouwens het weekje wel weer. Op Curaçao lekte een pikant document uit waaruit blijkt dat asfaltkoning/minister Charles Cooper – het levende bewijs dat de screening van kandidaatspersonen niets om het lijf heeft – een aanbesteding van grote infrastructurele werken naar zijn hand heeft gezet om bevriende ondernemers te bevoordelen. Bovenaan de gemanipuleerde uitkomst van de aanbesteding schreven gewetensvolle ambtenaren bij wijze van stil verzet: “Conform uw wens.”
Een luchtje zit er ook aan de miraculeuze comeback van Hensley Plantijn die in 2022 als rechterhand (secretaris-generaal) van de minpres van Sint Maarten wegens volstrekte ongeschiktheid met de zegen van de rechter op straat werd geknikkerd. Dat weerhield de vers aangetreden premier Luc Mercelina er niet van hem als ‘legal advisor’ zijn kantoor binnen te halen. Deze week haalde het Hof met terugwerkende kracht een streep door het ontslag van de SG. Niet dat deze plotsklaps wel geschikt zou zijn, maar omdat het land zich niet tegen het beroep heeft verweerd. Waarmee dan mooi wel advocaatkosten zijn bespaard.
Op Bonaire – waar zes op de tien zucht onder overgewicht – heeft Eilandsraadslid Daisy Coffie haar eigen oplossing bedacht om de ongeremde bevolkingstoename een halt toe te roepen. Op Facebook serveert ze haar volgelingen promotieplaatjes van de meest ongezonde caloriebommen, met recept en al. Ze zet er ter aanmoediging heel veel hartjes bij, wat nogal cynisch is: alleen al bij het zien van de kleffe happen, slaan zelfs de hartkleppen van een afgetrainde marathonloper op hol. Gelukkig heeft de politica wel zelfkennis: ze profileert zichzelf als het spreekwoordelijke zwarte schaap.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.