Voormalig minister en parlementariër Benny Sevinger vindt Aruba even geen ‘happy island’ meer. Deze week vonniste de rechter dat hij 840.000 florijnen moet aftikken ten gunste van de landskas. Zo veel poen heeft hij tijdens zijn ministerschap zwart bijgebeund door in ruil voor als donaties verpakte steekpenningen overheidsterreinen voor een zacht prijsje aan bevriende zakenlieden te verpatsen die deze meteen weer met grove winst doorverkochten. Het leverde de dienaar van het volk volgens het Openbaar Ministerie bovenop zijn toch al niet karige ministersloon een onverklaarbaar groot vermogen op, inclusief een zwembad in zijn achtertuin.
Zoals vrijwel alle op corruptie betrapte eilandelijke politici, voelt ook Sevinger zich slachtoffer van politieke vervolging. Even bizar is dat kiezers hem het gesjoemel met staatseigendommen niet kwalijk nemen. In 2021 kreeg hij zittend in de nor voldoende voorkeursstemmen om Statenlid te blijven. Het is dat de rechter hem naast drie jaar brommen als bijkomende straf voor vijf jaar het passief kiesrecht heeft afgepakt, anders zou hij vast en zeker bij de verkiezingen van december zijn herkozen. Voor het hebben van een strafblad word je in de Cariben (en uiteraard Limburg) niet gauw afgerekend door je aanhang.
Ja, kiezers zijn vreemde snuiters en misschien wel de grootste bedreiging voor de democratie. Hoe verklaar je anders dat het electoraat politici aan de macht helpt van wie je op lichtjaren afstand kunt ruiken dat ze van geen kant deugen. Neem dat stelletje narcisten dat vanuit het Witte Huis de wereld probeert te slopen. Of om dichtbij Aruba te blijven: de monsterzege van de MFK. Hoe bestaat het dat een partij waarvan de leiders de woorden democratie en rechtsstaat niet eens kunnen spellen de absolute macht wordt toevertrouwd? Dat getuigt van een nogal fatalistische inborst. Of hebben 41.000 Curaçaoënaars gedacht: de aarde gaat toch naar de Filistijnen, dus het zal mij aan mijn chanchan roesten.
Niet dat het moederland het zo veel beter doet met een door bestuurlijke spookrijders gedomineerd kabinet Wilders dat het onderwijs, openbaar vervoer, zorg, sport, gemeentelijke voorzieningen, verduurzaming, cultuur, klimaatmaatregelen, natuur en nog veel meer afbreekt en daarmee zijn internationale aanzien te grabbel gooit. Dat maakt het dan wel weer vreemd dat de politiek uitgefaseerde en naar eigen zeggen berooide Sevinger heeft aangekondigd naar het rap verhufterende Nederland te willen verkassen. Zeker nu het land zich voorbereidt op oorlog.
Waar dat toe leidt heeft Kadushi aan den lijve ondervonden. Donderdag voltrok zich boven zijn dorp een onaangekondigde zonverduistering. Wat bleek: de nabijgelegen heide stond in de hens waardoor de wijde omgeving in dikke rookwolken werd gehuld. De inzet van vijfhonderd spuitgasten en een blushelikopter kon met dank aan de recorddroogte niet voorkomen dat natuur ter grootte van tweehonderd voetbalvelden affikte. De oorzaak: het bij een militaire oefening afsteken van een rookgranaat… Wat je een nogal rigoureuze variant van de tactiek van de verschroeide aarde zou kunnen noemen: brand je land zowel figuurlijk als letterlijk af en er valt voor de vijand (Poetin of Trump) niks meer te halen.
Terug naar de Caribische politiek. Daar vierde de afgelopen dagen satire hoogtij. Neem de facebookpost van Aruba’s ex-premier Evelyn Wever-Croes: “Leadership is not about being the best. Leadership is about making everyone else better.” Je moet maar raden wat de aanleiding is, maar had ze dat niet beter aan het begin van haar regeertermijn kunnen bedenken? Dan zouden er nu allicht niet zo veel Arubanen aangewezen zijn op de voedselbank.
De politieke baas van het bestuurlijk in een zelfgekozen comateuze winterslaap gesukkelde Bonaire maakt het nog bonter: “Good deeds should be done with intention, not for attention.” Als je dat anderen voorhoudt, waarom handel je er dan zelf niet naar? De niet zo brave borst had net zo goed kunnen posten: “Gij zult uw vrouw niet slaan en ook het ziekenhuis niet oplichten.”
Het lintje van de week gaat op voordracht van minister Faber naar staatssecretaris Zsolt Szabó. Gisteren in gesprek met de Caribische media liet hij er geen misverstand over bestaan zich – anders dan zijn voorganger – niet als een snotneus te laten piepelen door het flying circus uit Caribisch Nederland. “Zo ben ik niet opgevoed”, duidde hij het gevalletje van door bij hem te gast zijnde eilandsraadsleden gepleegde falta di rèspèt. Dat verwijt kon het machtscentrum in Kralendijk zich natuurlijk niet laten aanleunen. “Zo ben ik ook niet opgevoed. Als iemand je laat voelen dat hij de Shon is en wij de slaven”, sloeg een vooraanstaand Bonairiaans politicus per omgaande op social media keihard terug.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.