Van ministers en parlementariërs op Aruba, Curaçao en Sint Maarten die wegens corruptie door de politie van hun bed (of dat van hun buitenvrouw) worden gelicht of, zoals op Bonaire, een politicus ondanks zijn losse handjes en lange vingers de verkiezingen wint, kijken we al lang niet meer op. Maar dat het Bisdom Willemstad – dat met de gokmaffia de dienst uitmaakt op het eiland – zich ook ledighoudt met zwart geld-praktijken, zal zelfs de duivel hebben verrast. De arrestatie van een priester deze week op Curaçao op verdenking van witwassen kwam als een donderslag bij heldere hemel.
Misschien moest de opbrengst van een illegaal handeltje in wijwater worden gewit; de wekelijkse collecte levert immers vooral knopen en kiezelsteentjes op. Het als altijd zwijgzame Openbaar Ministerie (het nieuwe logo schijnt de vorm van een oester te krijgen) wil er niets over zeggen, dus ook niet of de kantoren van het Bisdom binnenste buiten zijn gekeerd. Zelfs de standaardzinnetjes “Het onderzoek wordt voortgezet” en “Meerdere aanhoudingen worden niet uitgesloten” konden er niet vanaf.
De bisschoppelijke pr-afdeling is iets openhartiger. Die laat weten “de gemeenschap dankbaar te zijn voor de gebeden” en “indien nodig de gemeenschap op de juiste momenten op de hoogte te houden.” Dat de rechter-commissaris de voorlopige hechtenis met acht dagen heeft verlengd, duidt erop dat de geestelijke niet van kruimelwerk wordt verdacht. Waarmee Curaçao voor de tweede keer in een week tijd de aandacht van de Nederlandse media op zich vestigde.
Eerder al haalde een kat die als verstekeling de trans-Atlantische oversteek zonder eten en drinken in een container had overleefd de voorpagina’s. En nu wierp het journaille in het moederland zich gretig op de witwaspriester. Met het Reformatorisch Dagblad voorop, want – misschien wel gedreven door jaloezie op de rijke pracht en praal van de katholieken – was dit een buitenkansje een concurrerende branchegenoot in zijn hemd te zetten.
De ontspoorde zielenherder is overigens niet de enige in het Koninkrijk die van zijn geloof is gevallen. Staatssecretaris van Koninkrijksrelaties Zsolt Szabó sloeg plotseling de toon aan van de door zijn baas Wilders juist zo verafschuwde woke-gekkies van D66. In antwoord op Kamervragen over het financiële wanbeleid van de Arubaanse regering (laatste jaarrekening dateert van 2019, voor dit jaar is er nog altijd geen begroting vastgesteld) nam de bewindsman het gepassioneerd op voor het kabinet Wever-Croes dat “heel hard werkt aan de verbetering van het financieel beheer.”
Juist zulk verweer irriteert de Kamer mateloos, bleek woensdag tijdens een technische briefing over de via de landspakketten opgelegde hervormingen. Het is een raadsel waarom de voortgangsrapportages voortgangsrapportages heten als er nauwelijks voortgang te rapporteren valt. Ja, er wordt “hard gewerkt”. Maar veel verder dan verkennen, onderzoeken, afstemmen en ambities formuleren is het in de afgelopen jaren niet gekomen. Wel zijn er inmiddels tientallen miljoenen in rook opgegaan.
Zie hier het resultaat van een beginnend staatssecretaris die kennelijk al tevreden is met de door de regeringen opgehouden schijn te willen hervormen, maar intussen niets nalaten om de boel te traineren. Of zou Szabó door de knietjes zijn gegaan voor het charmeoffensief van minister-president Evelyn Wever-Croes die vorige week als een volleerd fotomodel door de residentie paradeerde en zich op iconische locaties liet vereeuwigen waarmee je met gemak een glossy kan vullen.
Waarna ze haar gastheer wijsmaakte hoeveel ze de afgelopen zeven jaar allemaal voor Aruba, het Koninkrijk en de wereld heeft betekend en hoe slecht het Aruba, het Koninkrijk en de wereld zal vergaan na haar (door de kiezers afgedwongen) vertrek. Hoe dan ook: de premier kon bij terugkeer triomfantelijk zwaaien met de lof van niet zomaar een Nederlandse bestuurder, maar nota bene eentje van een partij die geen kans onbenut laat de eilanden te beledigen.
Vrijdag deed W-C er nog een schep bovenop door de Arubanen op de mouw te spelden dat de Rijkswet Aruba financieel toezicht van tafel is. Uiteraard dankzij mevrouws onbaatzuchtige (grapje) persoonlijke overredingskracht waarvoor de staatssecretaris is gezwicht. Waar is dat de Rijksministerraad de ontwerp-RAft heeft ingetrokken, maar dat betrof de oude versie om zo de weg vrij te maken voor een nieuwe die misschien nog wel veel strenger wordt.
Tot slot nog een tip voor Caribische bestuurders die met de regelmaat van de klok vanuit Den Haag in strenge taal worden beknord als ze weer eens te laat zijn met het indienen van voortgangsrapportages of ontwerpbegrotingen. Vraag de Zsolt eens of zijn begroting voor Koninkrijksrelaties en het BES-fonds al is vastgesteld…
PS. Op veler verzoek hieronder een kopie van de brief die de Eilandsraden van Bonaire, Statia en Saba naar “staatsecretaris ban BZK” hebben gestuurd waarin ze hem onder meer voor koloniaal uitmaken.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.