In de zondagse estafette-rubriek ‘Bericht uit…’ belichten columnisten uit de Caribische delen van het Koninkrijk bij toerbeurt de kanten van hun eiland waarvan zij vinden dat die de aandacht van alle koninkrijksburgers verdienen. Vandaag komt het bericht uit Curaçao.
Caribische woordschilders
Door Raquel Weisz
Curaçao heeft zoveel verschillende, inspirerende talenten. Er wordt vaak gesproken over de sporters, onder wie de honkballers, die furore maken in de Major League Baseball in de USA. Maar ook in de kunst- en cultuursector loopt Curaçao over van het talent.
Een zaterdagavond in Otrobanda op een dakterras. De noordoostpassaat waait zacht en neemt de geluiden van de muziek en gezelligheid uit de stad en het voorbijgaande verkeer mee. In deze setting zitten we als schrijversgroep, oefenen we en delen we verhalen. Schrijvers van onder andere romans, korte verhalen en gedichten. Het komt allemaal samen. Het Papiamentu, Nederlands en Engels. Talen, culturen en verschillende generaties versmelten.
Na lange tijd kon ik er eindelijk weer bij zijn. Het is een genot om onderdeel te zijn van deze groep, ondanks dat we deze avond niet geheel compleet waren. Ik luister naar de verhalen van deze letterkunstenaars en laat mij inspireren. Deze woordschilders gebruiken hun papier als een leeg canvas, om dat in nog geen dertig minuten te vullen met prachtige verhalen vol creatieve volzinnen, zintuigelijke beschrijvingen en metaforen. Vol bewondering luister ik naar hun woordspelingen. Ook worden er tips gedeeld en lezen enkelen voor uit hun schrijfproject, waar zij mee bezig zijn.
Meerdere schrijvers uit onze groep hebben reeds bestsellers uitgebracht én Curaçao internationaal op de kaart gezet. Stuk voor stuk boeken die je gelezen moet hebben. Andere schrijvers uit onze groep zullen in 2025 zeker van zich laten horen.
Wie zitten er dan zoal in onze schrijversclub, hoor ik u denken? Wat dacht u van Ange Jessurun. Haar laatste roman Faya Lobi heeft ondertussen al meerdere oplages en binnenkort vertrekt zij op uitnodiging naar de Kaapverdische Eilanden, waar zij ook die zal verrijken met haar boekpresentaties. Germaine Jong Loy, auteur van onder andere het boek Mica in theekleurig water. En wat te denken van Maghalie van der Bunt-George, de auteur van Oro is goud. De lessen van mijn vrouwenhart vanIngeborg Boswinkel had diepe indruk op mij gemaakt, nog voordat ik haar überhaupt leerde kennen. Oud minister-president van de voormalige Nederlandse Antillen Etienne Ys, die recent zijn boek De barmhartige staat heeft uitgebracht. Kortom, een groep Caribische schrijvers, die hun sporen terecht hebben verdiend in het literaire landschap.
In 2025 kijk ik zeker uit naar de boeken van Esmeralda Wijngaarde en Vianella. Esmeralda schrijft over haar familiegeschiedenis ten tijde van het regime van Bouterse in Suriname. De stukken die ik reeds heb mogen horen, raakten mij enorm en roerden mij op momenten tot tranen. Onze dichter en spoken word artist, Vianella, schrijft de meest fantastische gedichten. De schrijfprojecten van Corinne Leysner, Plazina Timmers en Tamara zullen op termijn ook het levenslicht zien. Er zijn dus meer dan genoeg literaire ontwikkelingen op ons kleine eiland, die zeker de moeite waard zijn om te blijven volgen.
Dit is óók Curaçao. Een Curaçao waar de lucht vervuld is van positivisme, creativiteit en talent. Een veilige plek, waar saamhorigheid heerst en we van elkaar willen blijven leren. Waar Caribische taalmeesters hun onderzoeken en verbeeldingskracht vereeuwigen, zodat een breed, internationaal publiek hiervan kan genieten.