Zodra de oliebollen en appelflappen met champagne zijn doorgespoeld, wacht Kadushi nog een ander zekerheidje om het nieuwe jaar af te trappen: de drukproef van de bundel met de pennenvruchten uit het voorbije jaar controleren op onder meer hoerenjongen, weduwen en wezen, waarmee typografische oneffenheden worden bedoeld. Créateur Berend Veldwijk heeft het jaar weer raak samengevat in het ontwerp voor de cover. U gaat het later deze maand zien, want de bundel kan uiteraard weer for free van deze site worden geplukt. Een ander ritueel is het toekennen van de bronzen, zilveren en gouden stekels.
Goede derde is Curaçaos minfinneke Javier Silvania geworden die drie miljard aan belastingaanslagen verdonkeremaande en met ongekende ijver de rode loper uitrolde voor de internationale gokmaffia. Maar de clown van het kabinet Pisas lijkt over zijn houdbaarheidsdatum. Zijn malle fratsen op Facebook schieten steeds vaker hun doel voorbij. Het onlosmakelijke setje Clark Abraham (zakenman/gedeputeerde te Bonaire) en Arjen de Wolff (wiens naam gezien zijn streken een vergissing moet zijn) – in partykringen ook bekend als ‘Snuf en Snuifje – greep nipt naast de hoofdprijs. Hun modus operandi is bij gebrek aan vernieuwing té voorspelbaar geworden.
De Gouden Stekel, het zal de oplettende lezer niet verbazen, gaat met unanieme stemmen naar Zijne Excellentie Carlson Manuel, gevolmachtigde minister annex boodschappenjongen van de Curaçaose regering in de residentie. De gelukkige winnaar heeft als de onbetwiste kampioen onder de mikpunten uiteraard recht op een weerwoord:
“Hoge bomen vangen veel winden, heb ik regelmatig tegen Mark, als we na afloop van de RMR een biertje dronken, gezegd wanneer hij in de put zat omdat de media hem weer eens op de korrel hadden genomen. Ik heb ook Dicks nieuwe ploeg ervoor gewaarschuwd. Het zijn bijna allemaal groentjes die geen idee hebben waar ze aan zijn begonnen. Dat er allerlei gefrustreerde pennenlikkers zijn die er genoegen in scheppen lelijke dingen over succesvolle mensen te schrijven. Mijn raad: trek je er niks van aan. Heb ik ook nooit gedaan. Wat de persmuskieten ook over me logen, ik heb er altijd boven gestaan. Kritiek zie ik als een gratis advies. Mijn raadgever Frits Huffnagel zegt altijd: ze kunnen beter over je fiets lullen, dan over je… fietsen. Het winnen van de Gouden Stekel gaat mij bij de komende verkiezingen sigur-sigur veel stemmen opleveren. Misschien word ik wel de nieuwe minister-president. Dus zeg ik tegen Kadushi: Masha, masha danki!”
Nog iemand die bijkans van trots naast zijn klompen loopt, is de uitgever van deze site. Net voor de jaarwisseling werd de magische grens van honderdduizend unieke bezoekers gepasseerd. Het is de laatste weken hard gegaan. Vooral de gratis en voor niks te downloaden uitgave ‘Last of lust?’ over zeventig jaar Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden blijkt met ruim zestienduizend hits als een magneet te werken. Daar kunnen de online marketingbureaus uit ongure oorden die om de haverklap aanbieden voor dik geld extra traffic en likes te genereren niet tegenop.
As we speak staat de teller al weer op 106.000. Die zijn natuurlijk lang niet allemaal geïnteresseerd in de koninkrijksrelaties. Wie surfend over het internet op zoek naar de liefde ‘relatie’ als trefwoord intikt, loopt grote kans/risico in deze uithoek verzeild te raken. Dat moet schrikken zijn. Hoop je de stoot of bink van je leven in de ogen te kijken, word je vanaf het beeldscherm opeens aangestaard door de minister-president van Aruba, Curaçao of Sint Maarten. Een tropische verrassing, dat dan wel weer, maar niet waar je naar smachtte.
Als je de hunkeraars en andere verdwaalden niet meetelt, blijven er ruim veertigduizend bezoekers over die geregeld op DossierKoninkrijksrelaties afstemmen en van wie een derde hier zelfs dagelijks rondsnuffelt. Vergeet dus dat het onderwerp – op degenen na die er hun boterham mee verdienen – geen hond of ezel zou kunnen boeien. En waar is waar: saai is het in ons koninkrijk nooit. Wordt er niet een minister op verdenking van corruptie in het huis van zijn buitenvrouw in de boeien geslagen (door de politie), dan pleegt het kabinet Schoof (motto: “Elke regio telt”) wel een brute roofoverval op weerloze minima in Caribisch Nederland.
Toch zou je – zelfs als columnist die zijn bestaanszekerheid dankt aan bestuurlijke spookrijders – in dit nieuwe jaar politici wensen die beter hun best doen om van de koninkrijksrelaties iets moois te maken. Potentie te over, nu de wil nog.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.