In de zondagse estafette-rubriek ‘Bericht uit…’ belichten columnisten uit de Caribische delen van het Koninkrijk bij toerbeurt de kanten van hun eiland waarvan zij vinden dat die de aandacht van alle koninkrijksburgers verdienen. Vandaag komt het bericht uit Curaçao.
De decembermaand
Door Raquel Weisz
De decembermaand is altijd een feestelijke en energieke maand op Curaçao. Een bruisende maand vol licht, traditie en reflectie, waarbij voor even problemen naar de achtergrond verdwijnen. Er wordt toegeleefd naar de climax van het vuurwerk, waarmee het nieuwe jaar wordt ingeluid.
Ik stond er eigenlijk niet echt bij stil dat het op Curaçao toch wel heel bijzonder is, hoe het eiland vanaf eind november de laatste maand van het jaar tot leven brengt. De betovering van het licht van de versieringen en kerstattributen in met name Punda en Otrobanda, maar ook bij bedrijven, op rotondes, straten en huizen. Totdat ik Curaçao weer even ervoer door de ogen van een buitenstaander.
Twee weken geleden nodigde ik een vriendin uit, die op vakantie was, de net ontstoken verlichting te gaan bekijken. Hier voor ons een leuke traditie; gezellig rondrijden om zo de nieuwe kerstverlichting te aanschouwen. Na ’s nachts anderhalf uur stapvoets in de file te hebben gereden in de stad en zo rustig alles te bewonderen was ze flabbergasted. Niet alleen door de prachtige versieringen, maar ook door de levendige energie van de vele mensen die naar de stad waren getrokken met hetzelfde doel. Midden in de nacht een drukte van jewelste, blije mensen, muziek, gezelligheid, eten en drank. Voor haar een unieke ervaring. Ze wist niet wat ze meemaakte.
Een andere traditie is de misa di aurora (dageraadsmissen tot aan de kerst), die weer gaan beginnen. De katholieken, de overgrote meerderheid van de gelovigen op het eiland, bezoeken dan in groten getale iedere ochtend om vijf uur de kerken en vullen deze tot aan de nok. Na de mis gevolgd door chocolademelk en lèter (koekje in de vorm van de letter S).
Eten en muziek ontbreken natuurlijk ook niet. In deze periode worden duizenden ayaka’s, kilo’s kerstham en pan de jamon weggewerkt. Ook de aguinaldo muziekgroepen met hun kerstmuziek zijn overal te vinden. Kortom, een decembermaand waarin de geneugten des levens gretig aftrek vinden.
Reflecterend op 2024 overheerst voor mij het gevoel van intense dankbaarheid. Dankbaar voor het leven, familie en vrienden. Dit jaar was voor mij persoonlijk een uitdagend jaar. Maar terugkijkend een jaar met vele inzichten. Op naar een fantastisch nieuw jaar vol hoop, liefde en bovenal een goede gezondheid voor ons allemaal.
De wens voor wereldvrede, waar vooral in december over wordt gepredikt, heeft helaas nu meer dan ooit betekenis gekregen. Want we moeten vooral niet vergeten dat de wereld in brand staat. Nu, meer dan ooit, hebben we deze vrede wereldwijd nodig. Ik wens niet alleen onze leiders, maar alle leiders in de wereld heel veel wijsheid toe. Wijsheid om te komen tot oplossingen, voor alle conflicten die er zijn en ons zo te behoeden voor een Derde Wereldoorlog, waar wij regelrecht op af lijken te stevenen. Dit wens ik ons allen toe.
