Aruba – ‘Onverzettelijk’ luidt de titel van het zojuist verschenen boek over de Arubaanse politica Marisol Lopez-Tromp. Schrijver Kees Beekmans hoorde haar tijdens meerdere gesprekken uit over haar 27-jarige politieke loopbaan. Dat heeft een even onthullende als boeiende, bijna 250 pagina’s lange blik achter de schermen van het politieke bedrijf op Aruba opgeleverd.
Tromp was minister, vicepremier, Statenvoorzitter en parlementariër voor vier verschillende partijen. Dat laatste is onvermijdelijk voor een politica die niet marchandeert met haar principes, blijkt uit het boek. Zo werd ze na tien jaar trouwe dienst door de MEP gedumpt omdat zij voor de versobering van de gouden pensioenregeling voor politici stemde. Ze nam afscheid van de AVP na een klap te hebben gekregen van een fractiegenoot tegen wie de partijleiding niet durfde op te treden.
Drie keer is scheepsrecht gaat niet altijd op. Bij de POR werd ze pootje gelicht, omdat ze als minister de strijd aanbond met niet-integere praktijken binnen het kabinet Wever-Croes I. Marisol Lopez-Tromp besloot daarom – laverend tussen voor corruptie veroordeelde of vervolgde collega-politici – haar eigen koers te varen als partijleider van MAS dat bij de verkiezingen in 2021 twee zetels verwierf.
Uit ‘Onverzettelijk’
Zoals gezegd is Marisol eigenlijk altijd dat brave, plichtsgetrouwe meisje van vroeger gebleven, al zou je het woord ‘braaf’ inmiddels, nu Marisol geen klein meisje meer is, beter kunnen vervangen door ‘integer’. Door haar integriteit hebben heel wat van haar collega’s zich bedreigd gevoeld, in die mate zelfs dat ze er meerdere keren uit is gewerkt. Het is waar dat kleinschaligheid voor specifieke problemen zorgt op eilanden als Aruba, maar Marisol wijst er terecht op dat mensen ook een eigen geweten hebben, en een eigen verantwoordelijkheid. En daarin geeft ze onmiskenbaar zelf het goede voorbeeld. Als het verhaal van Marisol iets aantoont, dan wel dat je het spelletje – zo schadelijk voor het land – niet mee hóéft te spelen.
En zo is dat brave meisje van vroeger ook een vechtersbaas gebleken; kennelijk sluiten die eigenschappen elkaar niet uit. Ook die gedrevenheid was al zichtbaar op de basisschool, en voor haar ouders vermoedelijk al eerder. Weinigen zullen hun werk zo serieus hebben genomen en er zoveel tijd in hebben gestoken als Marisol. Weinigen zullen zo hard gevochten hebben, soms tegen de klippen op, voor wat zij als rechtvaardig en correct zagen. Weinigen hebben er ook zo’n zware prijs voor betaald; tweemaal verstoten uit een partij, een jaar lang in de meest ordinaire straattaal door twee oudere mannen uitgemaakt voor alles wat vies en smerig is; in het gezicht geslagen, afgezet als minister; en ondertussen voortdurend tegengewerkt, en in de media afgebrand. Politici op Aruba, zo mogen we gerust stellen, kunnen buitengewoon wraakzuchtig zijn.
Was Marisol minder strijdbaar en gedreven geweest, minder moedig en volhardend, dan was ze nooit teruggekeerd naar de politieke arena. Maar – en dat pleit ook voor haar – ze heeft zich door tegenslag nooit laten afhouden van het werk dat zij belangrijk vond, van wat zij zelf zag als haar pad, haar levensinvulling. Als iemand géén opportunist is gebleken, is het wel Marisol.