Je zal jezelf maar tot Beschermvrouwe van Deugdelijk Bestuur hebben uitgeroepen en vervolgens moet toezien hoe je ene na de andere protégé door de corruptiemand valt. Het overkomt (alhoewel “over zichzelf afgeroepen” de lading beter dekt) Aruba’s minister-president Evelyn Wever-Croes. En dat op een wel heel – voor haar dan – ongelukkig moment met de Statenverkiezingen van 6 december in het verschiet. Terwijl ze nog maar een paar weken geleden van zoveel zelfvertrouwen blaakte dat ze eigenhandig de val van haar kabinet orkestreerde om politieke tegenstanders te verrassen met een vervroegde stembusgang.
Terwijl de premier al weken zo niet maandenlang stilletjes de verkiezingscampagne had voorbereid, was het paniek bij de concurrentie. Waar de MEP de t-shirts, vlaggetjes, petjes, stickers en andere natuur- en milieuvijandige verkiezingsmeuk al lang en breed in het partijhuis heeft opgestapeld, moesten andere partijen plotsklaps eerst nog op zoek naar vulling van hun kandidatenlijsten. Het kwam over als een strategische meesterzet, maar een paar weken na haar triomftocht naar de gouverneur om het ontslag van haar kabinet aan te bieden en dus de verkiezingen naar voren te halen, lijkt het erop dat WC haar hand heeft overspeeld.
Drie jaar geleden stonk het stemvolk nog wel in het trucje. Vermoedelijk vooraf vanuit het OM getipt dat de voorzitter van toenmalig coalitiegenoot POR strafrechtelijk vervolgd zou gaan worden voor een greep in de partijkas, wist de MEP-leider niet hoe snel ze het ontslag van haar kabinet moest indienen om zichzelf vervolgens tot Queen Integrity te kronen en aartsrivaal AVP in 2021 met 9 tegen 7 te verslaan. ‘Nog 2 erbij en ik heb de absolute meerderheid’, moet ze in een roes van machtslust hebben gedacht. En dus forceerde ze als donderslag bij heldere hemel een kabinetscrisis over een – afgezet tegen de armoede, de mega-staatsschuld en de maatschappelijke ontwrichting door overtoerisme – onbenullige kwestie als gekibbel over wie in de Staten de voorzittershamer mag vasthouden.
Misschien had WC een extra motief om de verkiezingen te vervroegen: de vrees dat partijgenoot Guillfred Besaril nog voor de originele verkiezingsdatum (25 juni 2025) zich voor de rechter moet verantwoorden voor het feit dat hij als gevolmachtigde minister zichzelf, family and friends op kosten van de Arubaanse belastingbetaler fêteerde op diners in sterrententen, luxe vliegvakanties en VIP-services. Met kassabonnetjes onderbouwde waarschuwingen van medewerkers van het Arubahuis werden door de minpres genegeerd. Totdat de buitenwereld er lucht van kreeg en ze er niet langer onderuit kon aangifte te doen. Op een rechtszaak waarin ongetwijfeld de pijnlijke vraag zal worden gesteld waarom zij de bedrieger zo lang de hand boven het hoofd heeft gehouden, zit je aan de vooravond van verkiezingen natuurlijk niet te wachten. Dus dan maar snel een kabinetscrisis verzinnen.
De arrestatie eerder deze maand van minister, neef en bovenal oogappel Glenbert Croes wegens betrokkenheid bij een lucratieve zwendel met verblijfs- en werkvergunningen (kennelijk een familietrekje) het opzetje van nicht WC als een kaartenhuis in elkaar klappen. Dat ze zijn ontslagbrief als het toppunt van integriteit vierde deed denken aan een kind dat het in het donker uitschreeuwt niet bang te zijn in het donker. Maar de gifbeker was nog niet leeg. Deze week kreeg nog zo’n MEP-monument, minister Endy ‘Lotto’ Croes, een motie van wantrouwen aan de broek voor gegoochel met overheidssubsidies bij een onder zijn verantwoordelijkheid vallende stichting. Een afrekening met het “corruptiekartel”, zo werd het naar huis sturen van de bewindsman in de Statenvergadering geduid.
Of Queen Integrity hiermee van haar troon is gedonderd, weten we pas na 6 december. Wie weet zijn de stemmers door de vele van corruptie verdachte of reeds daarvoor veroordeelde politici kieswijzer geworden en hebben zij een ietwat verlate Sinterklaassurprise in petto. De gedroomde meerderheid kan mevrouw de premier na drie schandalen op rij op haar buik schrijven. Gezien de staat van verval waarin de AVP al langer verkeert – met na een doorwaakte nacht ruziën ook nog een lastminute wisseling van lijsttrekker die het einde van het Tijdperk der Emannen inluidt – liggen er kansen voor de kleine en nieuwe partijen.
Overigens, WC is heus niet de enige politicus in het Koninkrijk die beweert te zijn wat zij of hij juist niet is. Buurpik Pisas vindt zichzelf geen buriko, verre ambtgenoot Schoof houdt vol geen marionet van Wilders te zijn en Bonaires gedeputeerde Abraham is naar eigen zeggen de transparantie zelve. Misschien kan iemand een AI-versie van Pinokkio bedenken om wat politici uitkramen live te factchecken…
Tot slot een welgemeende felicitatie aan het adres van Curaçaos gevolmachtigde minister Carls Manuel. Na eerder al de cursus ‘ceremoniemeester’ met succes te hebben gevolgd, maakte hij via Facebook wereldkundig nu ook het felbegeerde het certificaat ‘juridisch medewerker’ in de wacht te hebben gesleept. Om voor te zijn dat iemand aan het waarheidsgehalte van dat bericht zou twijfelen (alsof hij daar aanleiding toe zou geven…), plaatste onze bolleboos er een foto bij waarop hij glimmend van trots het certificaat toont. Het Nederlandse smaldeel in de rijksministerraad is gewaarschuwd!
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.