In de zondagse estafette-rubriek ‘Bericht uit…’ belichten columnisten uit de Caribische delen van het Koninkrijk bij toerbeurt de kanten van hun eiland waarvan zij vinden dat die de aandacht van alle koninkrijksburgers verdienen. Vandaag komt het bericht uit Curaçao.
Zijden draadjes
Door Raquel Weisz
Selectieve bestuurlijke continuïteit is te vaak aan de orde in de politiek. Naar deze continuïteit wordt alleen verwezen op het moment dat er impopulaire maatregelen zijn of worden genomen. Dan ligt het standaard aan een vorige regering. En het wordt vaak geslikt als zoete koek.
Een conflict tussen de vakbonden en de overheid is zodanig hoog opgelopen dat een algehele staking op de loer ligt. Zo’n staking zou het openbare leven volledig ontwrichten. Onrust, onzekerheid en een eventuele chaos. We hebben het eerder meegemaakt, dus we volgen de ontwikkelingen met argusogen. Tijdens een persconferentie van de regering deze week, werd ook door de minister-president ad interim selectieve bestuurlijke continuïteit toegepast.
Het Curaçao Medical Center (CMC). Het is opmerkelijk dat er oneerlijke concurrentie is, doordat binnen het Koninkrijk alleen op Curaçao de medische specialisten in het CMC vallen onder de Landsverordening normering topinkomens. Selectieve bestuurlijke continuïteit. Dit wordt nog eens benadrukt door onze minister van Gezondheid, Milieu en Natuur (GMN), die de publieke opinie langere tijd probeerde te beïnvloeden. De medische specialisten zouden allemaal geldwolven zijn en met het grootste gemak te vervangen, indien nodig.
De impact van dit politieke spel lijkt als buitenstaander ver weg, totdat iemand zelf ongewild in de medische molen terecht komt. Zoals ik. Dan wil je niet op een wachtlijst van maanden/jaren terecht komen, doordat er een gebrek is aan medische specialisten.
Ik ben me er nooit zo bewust van geweest hoe afhankelijk je bent van de kwaliteit en de toewijding van deze specialisten. Zij moeten de onderzoeken (laten) doen en de diagnoses stellen. Om vervolgens over te gaan tot de vastgestelde vervolgstappen op weg naar herstel.
Op de operatietafel in het CMC, net voordat ik onder narcose werd gebracht, keek ik naar de specialisten en hun operatieassistenten om mij heen. Ik realiseerde me dat mijn leven de komende uren volledig in hun handen lag. Afhankelijk en kwetsbaar. Het enige wat ik kon doen, was mij overgeven aan hun jarenlange opgebouwde kennis, kunde en ervaring en een rotsvast vertrouwen in ze hebben.
Ook de verpleegkundigen verleenden uitstekende zorg. Ze verloren, ondanks de zichtbare werkdruk en onderbezetting, niet hun empathie. Niemand ligt voor z’n plezier in het ziekenhuis. En het is dan zo fijn, dat er 24 uur per dag mensen zijn die je liefdevol verzorgen, geruststellen en je troosten als je bang of verdrietig bent. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik diep respect heb voor de medische specialisten, de operatieassistenten en de verpleegkundigen.
Om te denken dat kwalitatief goede medische specialisten morgen vervangen kunnen worden, is waanzin. En is zelfs uiterst riskant. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een minister. Die kan, indien nodig, morgen worden vervangen. Dat blijkt ook nu weer. Want het huwelijk is gestrand tussen de twee partijen die de coalitie vormden. Om te voorkomen dat we zes maanden eerder naar de stembus moeten, is de coalitie in snel tempo gelapt met twee andere partijen en wordt er na de screening een aantal nieuwe ministers toegevoegd aan de huidige ministersploeg. Zo vervangen dus.
Zijden draadjes. Dat is waar veel problemen op Curaçao momenteel aan hangen. Het zijn ondertussen zoveel zijden draadjes geworden dat we er een tapijt van kunnen weven. En de aanpak en werkwijzen om de problemen op te lossen worden selectief te vaak bedekt met de mantel of in dit geval het tapijt der liefde.