“Lid kiesraad uit kritiek op column Kadushi”, kopte de NRC van Curaçao. Uiteraard schrok uw stukjesschrijver zich een dubbel hoedje. Van bonje met een heus lid van iets gewichtigs als een kiesraad krijg je uiteraard de bibbers. Het ‘lid’ had zich via de digitale postduif ook al rechtstreeks aan uw stukjesschrijver opgedrongen met een eis tot rectificatie van de vorige week op deze plek gedebiteerde (in zijn ogen) “onwaarheden” over het verzet van de eilandbestuurders van Bonaire, Sint Eustatius en Saba tegen het Belastingplan BES 2025. Het zal u niet verbazen: Kadushi piekert er geen nanoseconde over ook maar een halve syllable in te slikken. Dan maar de toorn van de beschermheer van de rijken…
Het ‘lid’ waar het om gaat, mr.drs. Jaap Rutger K, is niet van een kiesraad, maar is ‘kiesman’ in het kiescollege dat één keer in de vier jaar namens de kiezers op Bonaire voor 0,001% invloed mag uitoefenen op de samenstelling van de Eerste Kamer. Dat de Bonairiaanse kiezers dit klusje, in plaats van een kind van het eiland, hebben toevertrouwd aan een Europese Nederlander laat zich simpel verklaren. Autochtone eilanders boeit het geen biet wie er in het Rosa Spier Huis van politiek Den Haag snurkend hun tijd afwachten. Dus waren een paar stemmen van Jaaps soortgenoten voldoende om zijn cv op te leuken.
Het ‘lid’ is echter niet als ‘lid’ boos. Wat de krant onvermeld laat, is dat K. is ingehuurd door de Eilandsraad van Bonaire omdat hij met twee bullen op zak veel van belastingzaken afweet. De bolleboos heeft zijn persoonlijke bezwaren tegen het belastingplan samengevat op 16 velletjes. Handig gebruikmakend van hun intrinsieke luiheid is het hem vervolgens gelukt de Bestuurscolleges en Eilandsraden van de drie bijzondere gemeenten een handtekening te ontfutselen, waarna het klaagschrift richting Den Haag is gegaan.
Dat gebeurde overigens luttele uren voor de deadline verstreek. Het was de geachte politici kennelijk ontgaan dat toenmalig staatssecretaris Marnix van Rij op 16 april het voorontwerp van het belastingplan had gepubliceerd. De paniek was dan ook groot toen het ministerie van Financiën wees op de reactietermijn. Prompt werd uitstel gevraagd, want er restte te weinig tijd om de “impact” van de voorgestelde maatregelen te bestuderen. Wel knap dat men op voorhand al wel concludeerde dat die desastreus gaan uitpakken. Het verzoek om uitstel werd uiteraard niet gehonoreerd en dus werd Jaaps’ masterpiece geprint op papier van het OLB doorgestuurd.
Dinsdag kreeg de Eilandsraad een toelichting van K. Nuttig, want waarschijnlijk had niemand de brief gelezen. Anders had er toch wel iemand bezwaar gemaakt tegen de intentie van het epistel: de inkomenskloof tussen een select gezelschap (veelal geïmporteerde) rijken en de grote groep armen in stand houden. Want met het uit de fiscale wind houden van welgestelden verdient K, afkomstig uit het – say no more – Caribische KPMG-netwerk, zijn vast niet zuinig belegde brood. Dat is hem van harte gegund, maar om juist hem het mandaat te geven namens de Bonairiaanse bevolking met het ministerie te onderhandelen over een eerlijke verdeling van de belastingdruk is als de kalkoen consulteren over het kerstmenu.
De discussie over de schrijnende inkomensongelijkheid is in de allereerste plaats een politiek-morele aangelegenheid: wil je een solidaire samenleving waarin de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen of pamper je belastingontwijkende bewoners van Piet Boon-villa’s over de rug van de burgerij die nauwelijks rondkomt? Zo’n fundamenteel debat is nog nooit in de Eilandsraad gevoerd, want politici weten dat je de echte Bonairiaan net zo makkelijk kunt lijmen met een stukje asfalt voor de deur.
Dat je met belastingexperts beter op je hoede kunt zijn, werd deze week op Curaçao duidelijk. Na 15 maanden bleek minister van Alwetendheid Javier Silvania alsnog bereid af te dalen naar de benedenwereld: het parlement. Aanleiding was zijn ingeving miljarden aan belastingaanslagen door de papierversnipperaar te halen. Waardoor nu o.a. het ziekenhuis en het onderwijs in geldnood verkeren en beknibbeld moet worden op het lenigen van sociaalmaatschappelijke noden zoals de wijdverbreide armoede.
Bij aanvang van het debat meldde de bewindsman bij wijze van waarschuwing dat hij zijn pillen niet had ingenomen om even later kritische vragenstellers te dreigen gênante weetjes uit hun belastingdossier te onthullen. Het daaropvolgende theaterspektakel – met de trekjes van een ware catfight – luidde het als een zeepbel uiteenspatten van het kabinet Pisas twee dagen later in. Silvania ontkent overigens dat hij met zijn (door de rechter bindend verklaarde) Facebookpost 3 miljard belastinggeld heeft kwijtgescholden. Hij noemt het liever saneren. Over zeven maanden zijn er verkiezingen, een uitgelezen kans voor een politieke sanering.
Het nagerecht wordt u geserveerd door Gordon, de oud-zanger die zijn bestaan als BN’er voortzet als nationale huilebalk. Hij is weer straalverliefd, dit keer niet op potentiële huwelijkskandidaat honderd zoveel, maar op Bonaire. De dramaqueen droomt ervan een hotel te beginnen. Fiscaal wonderboy K. staat vast al te trappelen om zijn miljoenen uit de belastingwind te houden.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.