In amper een week tijd kondigt de Commissie Toezicht Bescherming Persoonsgegevens BES twee onderzoeken aan: één naar de schending door het Bestuurscollege van Bonaire van de privacy van een oud-ambtenaar en de ander naar een datalek bij de afdeling Burgerzaken van datzelfde Bonaire. Waar een klein eiland al niet groot in kan zijn! Maar dat wisten we eigenlijk al nadat in aanloop naar de laatste eilandsraadsverkiezingen de salarisslips van een beleidsmedewerker van een van de gedeputeerden op straat kwamen te liggen. Het is de Bonairiaanse, nogal selectieve uitleg van het begrip transparantie.
Selectief, omdat het geregeld voorkomt dat documenten die het publiek wel aangaan onder de pet worden gehouden, louter en alleen omdat de inhoud de politici niet aanstaat. Zoals de brief waarin toenmalig staatssecretaris Van Huffelen haar bezorgdheid uitsprak over de exodus bij de afdeling Financiën. Omdat er binnen het OLB ondanks de vakkundig gecultiveerde angstcultuur toch nog moedige figuren rondlopen die het gevaar van represailles trotseren om de klok te luiden, kennen we de inhoud van de voor de verantwoordelijke gedeputeerde pijnlijke brief.
Je hebt goed en fout lekken. Goed lekken is informatie naar buiten brengen die van publiek belang is, maar door het bestuur wordt weggemoffeld om de samenleving dom te houden. Om lekkers met edele motieven te beschermen tegen de wraaklust van een boze baas, bestaat in Nederland het Huis voor Klokkenluiders dat echter de deuren hermetisch gesloten houdt voor gewetensvolle uit-de-school-klappers in Caribisch Nederland. Hoog tijd om de toevoeging ‘bijzondere’ voor gemeente te vervangen door tweederangs.
Zoals er wel (en zeer terecht) een Commissie Toezicht Bescherming Persoonsgegevens BES bestaat die overtreders van de privacywetgeving op de korrel neemt, zou er ook een Caribisch Huis(je) voor Klokkenluiders moeten zijn. Helemaal als je bedenkt dat de Eilandsraad van Bonaire bij het aan het daglicht komen dat de interim-griffier in andermens mailboxen rondsnuffelt niet aan de bel heeft getrokken bij de eilandelijke privacywaakhond en geen aangifte bij het Openbaar Ministerie heeft gedaan tegen de insluiper, maar tegen de melder(s).
Zoals de gevestigde politieke orde ook niet om actie heeft gevraagd tegen de verspreider van de salarisgegevens van de eerder aangehaalde beleidsmedewerker. Terwijl de dader het juist verdient met pek en veren – bij voorkeur zonder zonnecrème – te worden verbannen naar de verste uithoek van Plantage Bolivia. Het ooit natuurrijke gebied dreigt door het onvermogen van de dorpsleiding besluiten te nemen te degraderen tot wat je je moet voorstellen bij de term verschroeide aarde. Nog even en het is er zo desolaat dat het de perfecte set is voor een film over flora en fauna op de maan.
Bij wijze van uitsmijter moeten we het ook nog even hebben over nog een ander in de politiek bekend verschijnsel: omhoogvallen. Neem Curaçaos gevolmachtigde minister Carls Manuel, die het kennelijk zo goed bevalt in deze column als Domme august in het kwadraat te figureren dat hij telkens weer iets verrassends uitvreet om de aandacht op zich te vestigen. Zo kwam deze week de tip binnen dat zijne excellentie zich in het geniep een intellectueel eigendom heeft toegeëigend om Tweede Kamerleden te imponeren.
Om zijn fantasie kracht bij te zetten dat Curaçao de ideale springplank voor het Nederlandse bedrijfsleven is om lucratieve afzetmarkten te veroveren, toonde de gevmin glimmend van trots een fraai vormgegeven kaart. Naar nu blijkt, heeft hij deze gejat uit een rapport dat een onderzoeker tijdens de coronapandemie voor de Curaçaose regering heeft opgesteld. “Plagiaat”, oordeelt die. “Manuel heeft mijn ‘kaartje’ gebruikt met het oogmerk dit voor eigen werk door te laten gaan. Door dit zonder toestemming te doen, maakt hij inbreuk op mijn auteursrecht.” Kadushi wenst u een plagiaatvrij en qua privacy ongeschonden weekend.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.