In de zondagse estafette-rubriek ‘Bericht uit…’ belichten columnisten uit de Caribische delen van het Koninkrijk bij toerbeurt de kanten van hun eiland waarvan zij vinden dat die de aandacht van alle koninkrijksburgers verdienen. Vandaag komt het bericht uit Curaçao.
Naïviteit, arrogantie of onkunde?
Door Raquel Weisz
Een stortvloed aan regen. Gisternacht heeft de natuur haar mond intens geroerd. Na maanden van droogte en hitte op Curaçao, heeft Bandabou in een paar uur 100 mm aan regen over zich heen gekregen. De regen zocht hierna op onverbiddelijke wijze zijn weg naar zee, waarbij hij niets in zijn weg spaarde. Alhoewel de autoriteiten moesten optreden om een aantal burgers te ondersteunen, zijn er gelukkig geen gewonden gevallen. Helaas is er wel heel veel materiële schade. Ondergelopen huizen, kapotte wegen, doorgebroken dammen en muren. De beelden zijn triest. Laten we hopen dat wat er gisternacht is gebeurd in ieder geval geen voorbode is op het voorspelde zeer actieve orkaan- en regenseizoen.
De beelden herinneren mij aan tropische storm Tomas, die Curaçao in 2010 teisterde. Ik kan me nog beeldend heugen hoe mijn appartement toen onder water stond. Gesprongen tegels en beschadigd meubilair. Ik kon m’n huis niet meer uit, omdat de houten voordeur centimeters was uitgezet. Grote trucks dreven rond in de wijk Saliña. Zeelandia, normaal een bedrijfsterrein, was veranderd in één grote kolkende zee. Vele wijken stonden onder water en huizen waren weggespoeld. Mensen zijn verdronken in hun auto. Het was surrealistisch, alsof we met z’n allen in een slechte film waren beland.
Tomas was een tropische storm. Wat als Curaçao ooit wordt geraakt door een orkaan? Wat hebben we geleerd van Tomas? Ondertussen alweer 14 jaar geleden. Niet heel veel. En hoe zit het met de politiek? Staat watermanagement überhaupt hoog op de politieke agenda? Al decennialang wordt er niet of te weinig geïnvesteerd in het onderhoud van de dammen en rooien. Hoe zit het met ontbossing en de vele bouwprojecten? Onze natuurlijk barrières, zoals mangroves en de bossen, worden nog steeds op grote schaal vernietigd.
Het spanningsveld tussen de natuur en de noodzakelijke economische ontwikkeling. Vandaag waren in ieder geval de gevolgen van een gebrek aan een lange termijn visie ten aanzien van dit complexe vraagstuk weer duidelijk zichtbaar.
Veerkracht en verantwoordelijkheid nemen. Het werd vanavond benoemd. Burgers moeten veerkrachtig zijn, hun eigen verantwoordelijkheid nemen en zichzelf voorbereiden op het aankomende orkaanseizoen. Punt. Veerkrachtig en verantwoordelijk ben je niet zomaar, omdat iemand zegt dat je zo moet zijn. Het zit in je opvoeding of je leert het bijvoorbeeld door levenservaring en bijbehorende inzichten. In het geval van het orkaanseizoen, zie je in landen die in de hurricane belt liggen, dat ieder jaar weer, ruim voordat het seizoen op 1 juni aanvangt, de overheid haar burgers opnieuw opvoedt. Dit door nauwgezet te instrueren en het belang van noodzakelijke voorzorgsmaatregelen te blijven benadrukken. Gedurende het hele seizoen. De kracht zit in de vroegtijdige herhaling. Jaar in, jaar uit. En dat wordt gemist op Curaçao.
De overheid heeft hierin dus zeker een essentiële opvoedkundige en instruerende rol. Aangezien we vaker door het oog van de naald zijn gekropen, wordt de urgentie misschien wat minder gevoeld door burgers om zich optimaal voor te bereiden, op zowel het orkaan- als het regenseizoen. Dit maakt de rol van de overheid des te belangrijker.
De natuur is krachtig en meedogenloos. Zij neemt altijd terug wat van haar is geweest. Tegelijkertijd is de natuur dankbaar. Ze beschermt en zij geeft wat ze ontvangt. Het getuigt van ongekende naïviteit, misplaatste arrogantie of domweg onkunde als wij denken haar, zonder enige visie, zouden kunnen beteugelen.