In alle delen van het Koninkrijk wordt morgen Bevrijdingsdag gevierd. Maar is er wel reden voor een feest als steeds meer mensen in de wereld in onvrijheid leven? In alle windstreken – van Noord-Korea, China, Rusland, Iran, Soedan tot buurland Venezuela gaan burgers gebukt onder het juk van machtszieke regimes. Ook voor Europees Nederland blijkt vrijheid niet zo vanzelfsprekend te zijn als gedacht. Danki Dios zijn Oekraïners bereid zich letterlijk dood te vechten, anders zou het er met Poetin op de stoep somber uitzien voor het vrije Europa. Maar het zijn niet alleen gewetenloze despoten die een bedreiging vormen.
Het grootste gevaar komt misschien wel van partijen die de democratie van binnenuit willen uithollen. Met de opmars van extreem rechts dat in plaats van bommen haat inzet om bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten, zou je je bijna afvragen of de instandhouding van de door onze (over)grootouders zwaar bevochten vrijheid wel aan de kiezer van nu kan worden toevertrouwd. Het antwoord komt misschien al volgende maand als bij de Europese verkiezingen foute partijen met de winst aan de haal gaan. Voor kiezers in de Cariben lijkt het misschien minder relevant, maar dat is een vergissing.
Als politici in het Caribisch deel van het Koninkrijk een beetje slim zijn – Kadushi weet het, dat is voor velen overvraagd – roepen zij hun achterbannen juist op om 6 juni niet alleen te gaan stemmen, maar bevelen zij meteen ook een kandidaat aan: Kenville Kleinmoedig, de nummer 18 op de lijst van GroenLinks-PvdA. Zijn politieke kleur (hoewel daar weinig mis mee is) doet er niet toe: hij is de enige kandidaat met Caribische roots en dus de enige kans dat de eilanden een stem behouden in Brussel die door het vertrek van de niet herkiesbare Samira Rafaela verloren dreigt te gaan.
Dus is er alle reden voor MEP en AVP op Aruba, MFK en PAR op Curaçao en PDB en MPB op Bonaire – al is het maar voor deze ene gelegenheid – verder te kijken dan hun partijpolitieke neus kort is en zich als één gesloten front achter de kandidatuur van Kleinmoedig te scharen. Niemand zal het Wever-Croes kwalijk nemen als zij dit keer D66 niet steunt aangezien die partij buitengewoon slordig is omgesprongen met supertalent Rafaela. Aartsrivaal Mike Eman heeft evenzeer een goede reden politiek vreemd te gaan nu zijn broeders en zusters van het CDA er geen punt van maken in het Europees Parlement samenwerking met populisten niet uitsluiten.
Om Kleinmoedig aan een zetel in Brussel te helpen moet hij 20.000 voorkeursstemmen bijeen sprokkelen. Als alle kiezers op de eilanden op hem stemmen, heeft hij die binnen. Dus is het voor partijen de moeite meer dan waard eendrachtig campagne te voeren voor een zo hoog mogelijke opkomst. Dat is heel hard nodig, want de Caribische kiezers lopen bepaald niet warm voor Europa. Wellicht helpt het als duidelijk wordt gemaakt dat zij zichzelf daarmee tekort doen.
Vraag het maar aan Wessel Geursen die vorige maand aan de Vrije Universiteit in Amsterdam promoveerde met een onderzoek naar de betekenis van het Europees recht in de Cariben. Die is groot, veel groter dan burgers, bedrijven en organisaties beseffen. Geursen ontdekte dat zelfs de rechters op de eilanden zich er onvoldoende bewust van zijn dat het Europees recht ook overzee van kracht is. En dus bescherming biedt tegen, het is maar een willekeurig voorbeeld????, misdragingen door de overheid.
Daarnaast is het zo dat steeds meer wetten en regels die Den Haag vaststelt, hun kiem onder het gespetter van Manneke Pis hebben. Europa heeft aanzienlijk meer invloed op het dagelijkse leven in de Cariben dan men vermoedt. Daarom is het wel zo prettig als je na het te korte tijdperk Rafaela ook de komende vijf jaar weer een eigen EP’er hebt die de Caribische stem vertolkt en zonodig verheft als de eilanden weer eens vergeten worden zoals met coronasteun en eerder orkaan Irma.
Het treft dat Kleinmoedig bij GroenLinks-PvdA hoort, ook als je niet per se aanhanger van deze partij bent. De groenen en sociaaldemocraten in het Europees Parlement zijn met de (echte) liberalen de enigen die het durven op te nemen tegen oprukkend radicaal en extreem rechts die na de Tweede Kamer ook de macht in Brussel dreigen te grijpen. Als het aan Wilders en gelijkgestoorden ligt, wordt Europa hervormd naar het model Hongarije van Orbán, waar alles wat niet wit en hetero is wordt buitengesloten, de rechtspraak wordt gezuiverd, de vrije pers de mond wordt gesnoerd en massamoordenaar Poetin de favoriete bondgenoot is.
Bij zo’n Europa willen de Cariben (en het weldenkende deel van Nederland) niet horen. Het onderstreept aan de vooravond van Bevrijdingsdag hoe noodzakelijk het is op 6 juni te gaan stemmen. Dat geldt natuurlijk ook voor de Caribische gemeenschap in Nederland. Dus is het goed als OCAN, het Antilliaans Netwerk, BanBoneiruBek en al die andere organisaties van Caribische Nederlanders hun volgers aanmoedigen hun stem op Kleinmoedig uit te brengen.
Kadushi is het buitenbeentje van DossierKoninkrijksrelaties.nl: een stekelige rubriek die soms wel eens ‘au’ kan doen.