Den Haag – Het ministerie van BZK noch waarnemend Rijksvertegenwoordiger zijn betrokken geweest bij het inhuren door de Eilandsraad van Saba van Arjen de Wolff en evenmin bij de afwikkeling van het conflict dat tussen beide is ontstaan.
In 2022 kreeg De Wolff het verzoek van Saba om de griffie te helpen. “BZK heeft kennis genomen van het feit dat meneer De Wolff in 2022 enige tijd als ZZP’er werkzaam was voor de Eilandsraad van Saba, maar is niet betrokken geweest bij de keuze, omdat dit een eigen aangelegenheid is van de Eilandsraad van Saba. Er is geen personeelsbesluit of Overeenkomst van Opdracht aan de waarnemend Rijksvertegenwoordiger voorgelegd. Deze heeft hier dan ook geen rol in gehad”, aldus het ministerie.
Omdat de inzet van De Wolff en de kwaliteit van het geleverde werk te wensen overlieten en er geen perspectief was op verbetering besloot de Eilandsraad van Saba de samenwerking voortijdig te beëindigen. De Wolff weigert het deel van de reeds ontvangen vergoeding waarvoor geen werk was geleverd terug te betalen. “BZK is alleen informeel op de hoogte gesteld van het beëindigen van de samenwerking, maar was niet op de hoogte van het verzoek tot terugbetaling van niet uitgevoerde werkzaamheden. Aangezien dit een eigen aangelegenheid van de Eilandsraad van Saba is, heeft BZK dan ook geen bemoeienis met de afwikkeling.”
“De ondersteuning van de eilandsraden is overigens wel een vraagstuk waar het ministerie aandacht voor heeft. Zo heeft BZK op verzoek van de griffier van Saba een ondersteuningstraject in samenwerking met de Wethoudersvereniging en een ervaren griffier opgezet en laten uitvoeren (september 2023 – februari 2024). Dit betrof een pilot ter versterking van de ondersteuning. Tijdens de werkconferentie over de WolBES en de FinBES is er overeengekomen dat er een ondersteuningsprogramma wordt opgezet tussen BZK, de beroepsverenigingen van gezagdragers in Europees Nederland en Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Op deze manier wordt blijvend geïnvesteerd in de doorontwikkeling van de eilandsraden en de bestuurscolleges en de versterking van de ondersteuning.”
Op de vraag of de kwestie op Saba voor BZK reden is de openbare lichamen nader advies te geven over hoe om te gaan met verzoeken van dienstverleners/leveranciers om de opdrachtsom in zijn geheel vooruit te betalen, antwoordt het ministerie: “Openbaar lichamen zijn zelf bevoegd om te bepalen wat voor soort afspraken er gemaakt worden met leveranciers en dienstverleners. Het spreekt voor zich dat geld van belastingbetalers zorgvuldig moet worden besteed. Dat geldt voor iedereen die zich met publiek geld inzet voor de publieke zaak.”
Na door Saba de laan uit te zijn gestuurd, stelde de Eilandsraad van Bonaire De Wolff ondanks diens bedenkelijke reputatie aan als interim-griffier. “De eilandsraden van Bonaire; Sint Eustatius en Saba zijn, in lijn met artikel 130 van de WolBES, zelf verantwoordelijk voor het aanstellen van de griffier. Een besluit tot aanstelling van de griffier dient in lijn met artikel 135 WolBES aan de Rijksvertegenwoordiger te voorgelegd ter goedkeuring. De Rijksvertegenwoordiger kan de goedkeuring slechts onthouden ‘wegens strijd met het recht of de regels die door de eilandsraad zijn vastgesteld voor benoeming, bevordering, schorsing en ontslag van de eilandgriffier en de op de griffie werkzame ambtenaren.’ De toetsing door de Rijksvertegenwoordiger betreft dus een juridische toets om te kijken of deze voldoet aan wetgeving en beleid. De Eilandsraad blijft binnen deze kaders zelf verantwoordelijk voor de inhoudelijke keuze voor een kandidaat.”
De Wolff is onlangs door gedeputeerde Clark Abraham gevraagd adviseur te worden van het Bestuurscollege. Op de vraag of BZK vraagtekens bij dit voornemen plaatst, is het antwoord: “De waarnemend Rijksvertegenwoordiger kan omwille van privacy geen uitspraak doen over al dan niet ontvangen personeelsbesluiten.”