Den Haag – De Nederlandse regering was al jarenlang tot in detail op de hoogte van het gevaar dat de instabiele klif op Sint Eustatius opleverde, maar de betrokken ministeries waren als de dood er de vingers aan te branden. Dat blijkt uit 172 documenten die naar aanleiding van een beroep op de ‘Wet open overheid’ zijn vrijgegeven.
“We moeten voorzichtig zijn in dit dossier te stappen omdat snel de verantwoordelijkheid naar ons toe kan komen”, schreef een ambtenaar op 9 december 2022 aan collega’s. “Het lijkt alsof het probleem aan rijkskant van niemand is”, reageerde een ander. Een derde schreef: “Voor geen van de ministeries is duidelijk van wie dit probleem is.”
Her en der in de stukken wordt erop gewezen dat het geen rijkstaak is: “Het klifverhaal is altijd het dossier geweest van het openbaar lichaam.” Die opmerking staat haaks op de intensieve bemoeienis van de ministeries van BZK, I&W, LNV en Financiën. Bovendien: herhaaldelijk wordt opgemerkt dat het probleem van de klif de capaciteit van de lokale overheid te boven gaat.
Maar BZK bleef terughoudend: “Anders is het einde zoek.” Men was bang een “precedent” te scheppen en dat ook Saba zou aankloppen voor steun bij de bestrijding van erosie. Pas nadat de rechter Sint Eustatius ook in hoger beroep aansprakelijk stelde voor het laten voortduren van het gevaar en daar een dwangsom aan verbond, ging Den Haag om. Er werd een ruwe begroting gemaakt: het stabiliseren van de gehele klif zou “honderden miljoenen” kunnen gaan kosten.
Het project werd opgeknipt: besloten werd eerst het deel achter het Orange Bay Hotel dat de overheid voor alle schade aansprakelijk heeft gesteld te beveiligen. Kosten: 19 miljoen euro. Vanwege de oplopende dwangsom wilde BZK dit geld via een spoedprocedure vrijmaken, maar het ministerie van Financiën weigerde daar aan mee te werken: “Kaag (de minister van Financiën; red) staat rigide in de wedstrijd”. Als argument werd aangevoerd dat BZK al zoveel geld – 200 miljoen – voor het slavernijfonds had gevraagd. Uiteindelijk sprak BZK een potje aan dat bedoeld is voor het dekken van wisselkoersrisico’s.
Lees HIER voor alle vrijgegeven documenten