Door René Zwart
Consumentenbond Unkobon slaat alarm omdat het bedrijfsleven op Bonaire vooruitlopend op de stijging van het minimumloon prijzen verhoogt. Als niet snel wordt ingegrepen, zo vreest de organisatie, zal een loonprijsspiraal de betere beloning van laagstbetaalden en de verhoging van de uitkeringen teniet doen. En de armoede dus niet zal afnemen. De geschiedenis lijkt zich ter herhalen: in 2010 misbruikten ondernemers de overgang van de Antilliaanse gulden naar de dollar om prijzen stiekem ‘naar boven af te ronden’. Daarmee waren zij mede debet aan de om zich heen grijpende armoede in Caribisch Nederland.
Nu Den Haag eindelijk heeft besloten de bestrijding van de armoede serieus aan te pakken, dreigt het bedrijfsleven het feest te verstieren. Onterecht, want onnodig: het rijk trekt miljoenen uit om werkgevers te compenseren voor hun stijgende personeelslasten. Dat zij desondanks prijzen verhogen, is voor Unkobon aanleiding de Rijksdienst Caribisch Nederland op te roepen per direct een voorlichtingscampagne te starten om werkgevers te informeren hoe zij gecompenseerd gaan worden.
Intussen klopt voorman Berkenbosch van de Business Federation Bonaire (BFB) zichzelf op de borst dat hij eerder al – in een poging de invoering van een sociaal minimum te dwarsbomen – heeft gewaarschuwd voor een loonprijsspiraal. Jaja, hij kent zichzelf en collega-ondernemers goed, maar enige zelfreflectie is te veel gevraagd. Waarom heeft het bedrijfsleven en de vertegenwoordigende organisaties (er zijn er genoeg: BFB/Bonhata/Kamer van Koophandel/Centraal Dialoog) niet bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aangeklopt om mee te praten over de uitvoering van de compensatie?
Minister voor Armoedebeleid Carola Schouten is nota bene naar Bonaire (alsook Sint Eustatius en Saba) gereisd om – samen met voorzitter Glenn Thodé van de Commissie Sociaal Minimum – het besluit tot invoering van het sociaal minimum persoonlijk aan werkgevers toe te lichten en hun vragen te beantwoorden. Dat was een kans voor open doel om inspraak te eisen bij de praktische uitwerking.
En: heeft een van de werkgeversorganisaties de moeite genomen contact te zoeken met de indieners van de op 17 oktober door een ruime Kamermeerderheid aangenomen motie waarin de regering wordt opgeroepen de cost of doing business in Caribisch Nederland te verlagen om zo een loonprijsspiraal te voorkomen? Ook deze uitgestoken hand werd – onder het motto: ondernemen is afwachten – genegeerd.
Het is kennelijk veel aantrekkelijker achterover te leunen en als het uur U aanbreekt in de slachtofferrol te kruipen en de rekening schaamteloos bij de consument te leggen, dan zelf verantwoordelijkheid te nemen. Zijn pappenheimers kennend heeft het nieuwe Bestuurscollege op voorhand aangekondigd strenge prijscontroles in te stellen. Een mooie kans voor Toezicht en Handhaving na alle kritiek te laten zien dat je deze dienst voor een boodschap kunt sturen.
Berkenbosch voert nog een ‘argument’ aan waarom ondernemers genoodzaakt zouden zijn hun prijzen te verhogen: omdat het minimumloon naar een fatsoenlijk bedrag wordt verhoogd, zullen andere, beter betaalde medewerkers eveneens een salarisstijging verlangen. Alsof die het hun minder bedeelde collega’s misgunnen een loon te krijgen waarvan zij (overigens nog maar net aan) kunnen rondkomen. Een baas die zijn personeel altijd goed behandelt, heeft voldoende krediet om geloofwaardig uit te leggen dat niet in één klap alle lonen kunnen worden verhoogd.
Wat dat betreft is de manier waarop werkgevers en werknemers de komende tijd omgaan met de verhoging van het minimumloon de lakmoesproef hoe solidair de Bonairiaanse gemeenschap is.
Lees HIER de oproep van Unkobon